vermiljoen

Een tas van Roos

2012-01-28T10:03:00.002+01:00

Soms, heel soms kom je iets tegen dat helemaal perfect is. En dit keer was het een tas! Allerte zielen zagen hem hier al.

Handgemaakt door de Gentse Roos Vandekerckhove.
Roos is een ontwerpster met lef! Haar kleur- en vormkeuzes overstijgen het klassieke.Ze werkt met leer, wol en stoffen. Mijn tas is gemaakt van bruin en fluogeel leer, heeft handige vakken binnenin, en sluit met twee magneetjes.
De tassen gaan in het najaar 2012 in productie. Mijn exemplaar is handgemaakt door La Vandekerckhove zelf. De combinatie fluogeel als hoofdkleur met bruin zal niet worden gemaakt, dus mijn tas is een uniek exemplaar!

Japanse romantiek

2011-12-19T14:27:00.001+01:00

patroon: Quoi Quoi
stof: Nani Iro

De Boho-winnaar!

2011-12-17T10:51:00.002+01:00

Dit zei de Random Generator.
En dit was reactie nummer 47:

Ben jij Tine die zei: als kind zat ik geduldig toe te kijken hoe mijn moeder enorm leuke dingen van onder de naaimachine liet rollen. al snel stikte ik kleertjes voor de hele poppenfamilie. sinds kort, na het zien van al dat moois in blogland ben ik terug beginnen naaien maar ik zou hier en daar wel wat hulp kunnen gebruiken. en misschien ook wel een goeie naaimachine.?

Mail me dan met je adres, dan ontvang je heel gauw de Boho-beurtenkaart! (info@vermiljoenshop.be)

De Boraclub en de Boho give-away

2011-12-03T13:00:00.009+01:00

Drie dochters en drie nieuwe stofjes van Bora waar ik naar had uitgekeken.

Drie verschillende tricotprojecten, op één dag: Myarn een T-shirt, overgetekend van een bestaande t-shirt, Alba Liloe een T-shirt met een kap volgens deze Mama Pluis handleiding en een kabouterbospak voor Pommetje ook getekend naar een bestaand pakje.
Ik wou hiermee niet alleen wat bereiken met de nieuwe stof, maar ook een nieuwe machine testen. Niet mijn machine, maar 't machien van Katrien. Katrien van Boho, hét naaicafé van Gent.

Voor wie Boho niet kent: Boho is een café op de Vrijdagsmarkt in Gent, en boven dat café is een naai-atelier. Dé plek om op een niet schoolse manier te leren naaien. Je kiest je eigen project en je wordt op je eigen tempo begeleid, in de mate dat je zelf nodig acht. Er staat een grote werktafel, er is massa's materiaal aanwezig, om te knippen, spelde, strijken, passen,... en om te naaien natuurlijk. Naast een tiental naaimachine vind je er ook een overlock.
En sinds kort ook een coverlock. En die wou ik dus wel even testen. Een coverlock is dat machien dat de volledige afwerking geeft aan elk tricot kledingstuk: je kent het wel, de dubbele gestikte rechte lijnen aan de buitenkant (van een zoom bijvoorbeeld, of een boordje) en de gelockte stikking aan de binnenkant.
Je kan er dus niet enkel terecht om te leren naaien, maar ook ervaren naai(st)ers kunnen erheen om aan de slag te gaan met overlock of coverlock als ze die zelf niet in huis hebben.
Zegt 't je wat? Vermiljoen heeft een 10-urenkaart te geef van Boho, ter waarde van 60€!

Laat in een comment na waarom jij graag wil leren naaien, en als je al kan naaien, laat me dan weten waarom je er precies mee begonnen bent, en waar en hoe je het leerde. Laat je bericht nog tot en met vrijdag 16 december na, en zaterdag beslist het lot wie mag gaan naaien in Boho in Gent (of wie iemand anders gelukkig mag maken met een kaart voor Boho.)

Pomme 01.11.11

2011-11-17T11:10:00.000+01:00

Il était une fois Petit Pan dans l’Ouest

2011-11-07T11:42:00.013+01:00

Honger is de beste saus, naar 't schijnt. Laat Petit Pan nu net een spijs zijn die geen saus behoeft. En zo kregen wij het bericht dat de nieuwe collectie van PP naar ons was verzonden, terwijl ze, zo bleek later, nog dagen over onze dozen moeten zijn gestruikeld, daar in hun magazijn. Dan eindelijk verzonden, bleken geen van de 29 trackingcodes te werken, en DHL geen weet te hebben van een zending naar ons.
Wij net zo nieuwsgierig als u hadden eigenlijk wel wat beters te doen... Eigenlijk. Maar bellen, dus en mailen. En ook een keer grommen, want het begon nu toch echt wel lang te duren.
Maar zie nu, ze zijn er, de nieuwste stoffen van Petit Pan! (PP verstuurt helemaal niet met DHL, nou breekt m'n klomp ;-) )

De kleuren, de motieven!! Myriam de Loor, ontwerpster van Petit Pan, overtrof zichzelf nog maar eens!

Petit Pan in de Far West, met onder anderePat Garrett en Calamity Jane en de Sioux.

Een aantal oude bekenden kregen een nieuw kleurbad. Wat dacht je van Hélium in het rood, of Fleurs des Iles in het turquoise?
Of Coquelicot in het blauw?
Al deze stoffen, net als alle andere stoffen in de winkel, nemen we dit weekend antuurlijk mee naar Petit Bazaar!
Ben je trouwens van plan om naar petit Bazaar te komen, op zaterdag van 16-20h, of zondag van 10-18h in het ICC in Gent, trek dan je mooiste Vermiljoenshopoutfit aan, en krijg bij je aankoop bij Vermiljoenshop een geschenk! Natuurlijk tellen de outfits van je kinderen, en Vermiljoenshopaccessoires ook mee. (wijs er ons ook op, want door de drukte zien we 't misschien over het hoofd, wat zonde zou zijn!)
Plaats je graag nu al een bestelling, om op te halen op Petit bazaar, dan kan je dit als optie opgeven bij het uitchecken in de shop.

Uw gastvrouw: de interim van Vermiljoen

Voor als het winter wordt.

2011-10-21T10:23:00.002+02:00

Een heel klein jasje voor een kindje dat nog moet komen, voor een winter die nog moet komen.

Stof van Lizzy House bij Vermiljoenshop. Patroontje uit Handmade Beginnings van Anna Maria Horner, gekocht in Parijs, maar waar naast dit patroon niet zo heel veel soeps in staat.

Het kapje is gevoerd met softfleece, de mouwen enkel met een ander stofje van Lizzy House. Ik was van plan er wattine tussen te stikken, maar ben uiteindelijk blij dat ik dat niet gedaan heb. Mouwtjes zijn al gauw te dik voor zo'n baby, zeker eentje die de dagen in een bolletje in een draagdoek zal doorbrengen. Niets zo zielig als een overdreven ingeduffeld kind dat niet kan afwijken van zijn opgelegde T-vorm. ;-)

Stijn, uit Antwerpen.

2011-10-04T08:40:00.006+02:00

StAen, dus!

Oh wat hou ik van mooie dingen! Mooie fijne kleine dingen.
En StAen maakt die.
Stijn kan eigenlijk alles. Eerst maakte hij meubels, en nu maakt hij juwelen.
Als een blok viel ik voor deze ring.

Zilver en Liquid Marble, de naam alleen al.
Een matte gele steen, van marmerpoeder en pigment, gecombineerd met mooi wit mat zilver.
Maar hij heeft nog meer! De Don't be A Square-ontwerpen zijn ook straf sterk. Fijn zilver, vertrekkend van een vierkant.
Of het überlollige From Heaven to Hell.

Ik ben fan!

StAen komt trouwens naar je toe! Je vindt 't moois op Sieraad 2011 in Amsterdam, Petit Bazaar in Gent, De Vitrine in Brugge en Handmade in Belgium in Hasselt!

Je vous présente

2011-07-28T12:50:00.009+02:00

De nieuwe site van Vermiljoenshop!
En voor u mij met applaus overlaadt: als deze site een concert was, dan nam ik zelf de triangel voor mijn rekening. Het echt applaus mag u richten tot de fantastische mensen van Creative Services! Zij zorgden al een aantal maanden voor een perfecte hosting van de site, maar maakten nu ook de volledig nieuwe website.

Ik overwoog een nieuwe site, kocht wat boeken extra over css, en besloot al snel dat het bouwen van een echt goede site, en dan zeker van een echt goede, gebruiksvriendelijke webshop een job op zich is. En dan toevallig niet de mijne.

Sneller dan verwacht, mooier dan gehoopt, efficiënter dan gedroomd is ie er nu!
Met mogelijkheid tot online betalen, voor een nog snellere service, met klantenkaart, met zoekfunctie, met uitgebreidere uitleg bij alle producten, en een streling voor het oog! En om niet te moeten zeggen "pour les francophones la même chose" is de site nu ook helemaal (op dit moment op een paar zinnen na - maar dat is tegen het einde van de week helemaal gefikst - door mijn eigen chaos over het hoofd gezien) in het Frans. En dan kan ik u meteen nog een snelle en goede sevice aanraden, die van het bevriende vertaalbureau Blue Lines.
En om helemaal niemand te vergeten. Mijn grote meid Myarn stond me bij een aantal vergeten Franse woorden bij (tja, de jeugd van tegenwoordig), alsook haar vader die nu waarschijnlijk een ander geheim telefoonnummer overweegt.
Ga en check ik out, zou ik zeggen. Vooral de zoekfunctie maakt me zelf heel vrolijk.

Met de nieuwe site ook heel veel nieuwe producten in de winkel. Zoals de patronen van Colette patterns (zie hierboven)en tassenpatronen van Echino. Stoffen van Free Spirit, Robert Kaufman en Michael Miller. En heelijk zacht tricot van CeTho.

En dan nog even dit:
Vermiljoenshop neemt even vakantie. De webwinkel blijft open, en bestellingen worden gewoon verstuurd. Alleen is het niet mogelijk om van 1-16 augustus online geplaatste bestellingen op te halen. Ook zullen alle e-mails op een antwoord moeten wachten tot de 16e. (maar met die nieuwe site én de zoekfunctie blijven niet veel vragen meer onbeantwoord)

En wat u ongetwijfeld ook weet, het regent niet overal op de wereld.
In de Hoorn van Afrika al 2 jaar niet meer! het leven van miljoenen wordt het bedreigd door extreme droogte. Velen zijn er voor op de vlucht, anderen zijn daarvoor te zwak. Tot eind augustus biedt Vermiljoenshop 5% van alle aankoopbedragen aan het 12-12 consortium van Belgische hulporganisaties om hen te steunen bij hun actie tegen de honger in oost-Afrika. Je kan ook zelf steunen door over te schrijven op rekeningnummer 000-0000012-12, of via deze link.

Toen het nog zomer was

2011-07-22T15:07:00.002+02:00

in den hof van de Polkadotten:

We hebben een winnaar!

2011-07-22T14:56:00.005+02:00

Wel, 't is te zeggen, al even eigenlijk!
Wat me zo ophield om deze simpele post voor u te typen, hoop ik heel gauw aan jullie voor te stellen. Het zijn straf drukke tijden bij Vermiljoenshop, en daar is een goede reden voor (wel meerdere, u stopt blijkbaar ook niet met naaien tijdens de vakantie...)
Maar goed, we hebben dus een winnaar.

Het resultaat op vrijdag 15 juli rond een uur of 8. Naast het Neonatologie-project van Nele-84 bleken anderen geen schijn van kans te hebben.
Het is dan ook een heel mooi project dat weinigen onberoerd laat.
Welgefeliciteerd, dus!!
De bon komt jouw kant op, stuur je me je e-mailadres?

By Graziela wedstrijd - De Poll!

2011-07-06T10:24:00.009+02:00

Mevrouw Pepatino aka De Jury heeft gesproken. De 5 genomineerden voor de By Graziela wedstrijd zijn bekend. Ik stel ze met veel plezier aan je voor, en dan is het aan jou: stemmen!
De Boekentas

De dienst Neonatalogie

De Rollie Pollie Zitzak

De Sixties Mini-mode Jurk

Het Project Ienemiene

Stemmen kan tot donderdagavond 14 juli 12 uur.

By Graziela wedstrijd! Win een kadobon van 50€

2011-06-02T12:58:00.005+02:00

Nieuwe stof in de winkel, meer nog een nieuw merk stof in de winkel, vraagt om een feestje. Een give-away, dat hadden we al een keer gehad, een Happy Hour ook, dus gaan we maar voor een wedstrijd, een heuse By Graziela wedstrijd.

De stof is heavy weight cotton, maar door de zachtheid geschikt voor zowel beddegoed, kussen, meubels, kleertjes,... Vier prints, met vrolijke kleuren.
Wat staat je te doen? Maak iets met een stof van By Graziela. Gebruik je 10 cm of 3 meter? Het doet er niet toe. Is enkel een detail of het hele stuk van By Graziela stof? Het er niet toe. Wordt het iets in je interieur of een kledingsstuk, een accesoire of wat dan ook? Het doet er niet toe. Laat je fantasie werken, put je inspiratie uit. Plaats tot en met 1 juli een foto van het resultaat op de Flickrpool van Vermiljoenshop. En tag je foto met "Bygrazielawedstrijd" (in één woord). Heb je zelf geen Flickr-account en kan je daardoor geen foto's aan de groep toevoegen, stuur je foto naar vermiljoen@rocketmail.com (maximum 72 dpi, maximum 20 cm breed). Ik plaats je foto dan in de Flickrpool.
Na 1 juli kiest een onpartijdig persoon met veel stijlgevoel en goede smaak de 5 beste uit. De winnaar van deze 5 genomineerden wordt uiteindelijk door jullie gekozen.
Maak kans op een kadobon van 50€ én eeuwige roem en neem deel aan de grote By Graziela wedtsrijd!

Een rok voor groeiende buiken, bijna zonder tricot.

2011-05-31T11:18:00.005+02:00

Ik maakte deze rok anderhalve maand geleden. De foto's zijn ook ongeveer van die tijd. Mijn buikje is hier nog klein, door de hoek waaruit de foto's zijn genomen zelfs redelijk onzichtbaar. Edoch, er was een buik, die buik is nu groter en ik pas nog steeds moeiteloos in de rok.
Ik probeer het tricot tot het minimum te beperken, laat dat de opdracht zijn deze zwangerschap. Want, inderdaad, tricot is echt vooral voor slaapgoed bij volwassenen, echt, zij ontdekte het ook nog een keer.

In tegenstelling tot een "niet-zwangere" rok nam ik de basisomtrek voor het patroon niet in de taille, maar achteraan op het breedste van mijn billen rond schuin omhoog naar de plek waar de buik eerst rond wordt.
Zo dus.
Die omtrek plus een centimeter toegift gebruik je als tailleomtrek bij het patroon van de Madame. Je rok geraakt dus gewoon over je achterste. Om aan een nieuwe waarde voor de heupomtrek te komen telde ik bij die zogezegde tailleomtrek per neep 3 cm bij. Met de natte vingers dus. Patroon volledig, zakjes erbij, rok afgewerkt, en dan tijd voor de tailleband: gewoon een hele brede strook dubbel gevouwen tricot. Net als bij de broek span je die tricot rond je taille/buik. Eens je de juiste maat daarvoor hebt gevonden, stik je de stricotstof tot buis en stik je die aan de rok.

Ik koos hier voor tricot die gezien mag worden, die volwaardig onderdeel uitmaakt van de rok, en niet per sé weggemoffeld moet blijven.

En 'k heb nieuwe sandalen. Helemaal speciaal voor mij gemaakt, door Ugglebo. Je customized net zoals je wil; je kiest je model, je kleur leer, je kleur hout, de hoogte van de zool,... en een paar weken later belt de postbode aan met een doosje onder de arm.

Petit Bazaar - Een tipje van de sluier.

2011-05-26T20:58:00.003+02:00

Overmorgen, 28 mei is het zover, Petit Bazaar, hét mekka voor de webwinkelfan, het paradijs voor de onlineshopper, die het dan voor een keer niet zittend doet, maar slenterend.
Petit Bazaar, de 5e editie al, gaat voor de eerste keer voor twee dagen winkelplezier: Zaterdag de 28e, starten we met een nocturne, van 16h-20h, met mojito's en cava. Wat wil een mens nog meer? Nóg een dag! Zondag, all the way, van 10-18h. Petit Bazaar is 66 webwinkels die het beste van zichzelf laten zien. Vermiljoenshop is er voor de 4e keer op rij bij, dolenthousiast! Met extra hulp achter de kniptafel, zijnde twee extra assistentes en op zeer drukke momenten ook de onklopbare Meneer Vermiljoen.
Op Petit Bazaar brengen we, naasta alle stoffen en patronen, 4 nieuwe stoffen van Kokka mee, en kondigen we een nieuw merk aan! Als enige in België. Voor u, een tipje van de sluier:

Zaterdag en zondag meer, op Petit Bazaar, ICC Citadelpark Gent!

Me and my new baby (en bloes en buik en broek)

2011-05-24T20:28:00.004+02:00

Toen ik eind november naar Japan vetrok, had ik dolgaarne een nieuw fototoestel meegenomen. Om de simpele reden dat ik er een nodig had. Mijn digitale reflexcamera is een Nikon D70, uit 2004 godbetert. Het moet de eerste digitale reflex van Nikon zijn geweest, en dat ding staat stijf van de kinderziektes. De -brr- zoomlens verving ik onmiddellijk door een veel aangenamer standaardlens. Nu bleek net die standaardlens, die ik bij de aankoop van een nieuw toestel wou blijven gebruiken, niet meer compatibel te zijn. De kleuren en de kwaliteit van de foto's werden slechter en slechter, goed dat ik toch een minimum van Photoshoppen af weet, of het had hier op niet veel getrokken.
Verder slaagden mijn dochters er in, de knop van mijn ander toestel, zo'n compact ding, voor eeuwig in te drukken. De enige manier om een niet bewogen foto te maken was de zelfontspanner. Zelf beweren ze van niets te weten, maar ik denk toch dat de hond het niet heeft gedaan.
Ik kocht, toen in november, geen ander toestel. Bij een vriendin spotte ik de aankondiging van een nieuwe revolutie in fototoestelland: de Fujifilm Finepix X100. Een systeemcamera, zijnde een camera met de kwaliteit van een reflex, maar de beperkte omvang van een compacttoestel. Meer over de technische verfijndheid kan je hier lezen.
Ergens in 2011, waarschijnlijk maart, zou de X100 te koop zijn in België. Op dat moment, november dus, was 't toestel zelfs in Japan nog niet te koop. Ik was bereid te wachten.
De onverwacht grote afzet in Japan en de aardbeving op 11 maart zorggden voor vertragingen. Ik plaatste een pre-order en het laatste wat ik vernam was een voorziene levering voor eind juni. Tot gisteren.

Verpakt als een juweel, in een zwarte doos met zwart satijnen voering. En zeg nu zelf, wat een beauty! Sterk, degelijk, lekker zwaar, razend sexy. En wat een beeld, die scherpte, de kleuren!
De bloes, overigens maakte ik met het patroon uit een Japans boekje, met stof van chez moi.
En onder die bloes zit een buik en in die buik groeit een baby. Ik heb zeer lang getwijfeld of ik dit hier, blosgewijs wou delen. Maar omdat zwangere vrouwen op vestimentair vlak wel wat beters verdienen dan wat nu te vinden is, en ik daar wat op probeer te vinden, doe ik het toch.
Verwacht van mij dan ook geen aftelknop, geen zwangerschapsverhalen, gynaecologische verslagen,... Dat houden we graag voor onze huis- en vriendenkring.
Maar wel kleertjes voor in omvang groeiende madammen.
Zoals deze broek. Ik kocht de broek, een gewonen broek die ik leuk vond, voor 27€. Ik koos voor twee maten groter dan mijn prezwangere maat. Om de sinpele reden dat mijn achterste erin moet blijven passen. Ik had een plan om er een stuk tricot in te zetten, maar toen ik uiteindelijkde schaar ter hand wou nemen sloeg de twijfel toe. Na wat googlen bleek ik niet de eerste te zijn met dan plan en stootte ik op deze uitleg. Perfect, net wat ik zocht, alleen maak ik de volgende tricotband wel niet recht, maar vooraan breder dan achteraan. Achteraan zit' t nu wel goed, maar ik heb 't gevoel dat de broek beter blijft zitten als de band vooraan hoger zou komen.
Alle foto's hierboven werden trouwens genomen door Myarn, mijn fantastische kind van 6! Ik heb ze wat ge-edit, maar zij heeft ze gemaakt.

De Vitrine!

2011-05-21T21:52:00.004+02:00

Morgen, als u een late lezer bent, of vandaag voor de anderen, trekt Vermiljoenshop naar Brugge.
Naar 't hipste pop-up winkelcentrum van 't land, De Vitrine. Rept u mee met ons, en kom tussen 10 en 18h Het Entrepot, Binnenweg 4 in Brugge onveilig maken.
Je vindt er Vermiljoenshop op de eerste verdieping. Aan de linkerzijde worden wij geflaneerd door The Aaitski Bros, ofte een stel knappe mannen met straf schone merchandise. Laat 't nog een extra reden zijn om in spoedtempo de Vitrine-trap op te schieten.

Vermiljoenshop mooier dan ooit!

2011-05-07T19:50:00.005+02:00

Neem je man en kinderen mee naar Oostende, plant hen met elk een nieuwe spade op het strand, geef je wederhelft wat leesvoer en een pintje, leen zijn maestro- en /of creditkaart (ja, 't wordt moederdag voor iets, hé) en flanneer richting Stapelhuisstraat 26, zijnde Hangar 1, alwaar je de eerste editie van het nu al fantastische evenement Tapisplage bezoekt.
Uw kinderen gaan zich niet vervelen op het strand, u zal zich niet vervelen op Tapisplage. Een markt vol creatiefs en alles om je eigen creatieve honger te spijzen.

Vermiljoenshop is er ook, met alle stoffen en co én een nieuwe inkleding voor de stand.
Komt dat zien! Vermiljoenshop op haar mooist!

Vorige week nog in uw krant

2011-05-03T20:46:00.003+02:00

Patroon: bestaand patroon van een bloes, met aangetekende rok.

Mag dat van mama?

2011-04-27T15:03:00.002+02:00

En kijk zo trots niet!
(eosine, die niet uitgaat, ook niet uit de zetel.)

Seashore Sundress of De Ernst van het Zandkasteel

2011-04-25T20:24:00.003+02:00

Myarn haar oog was maanden geleden op een stofje uit onze fijne collectie gevallen. Tijdsgebrek en vermoeidheid plaatsten het project wat op de lange baan. Maar toen mijn dochter vorige week door haar vader voor een week mee werd genomen naar Barcelona, bloedde mijn moederhart van puur gemis en plande ik de gevraagde jurk. Goed, plannen is nog geen naaien, en uiteindelijk sleepte ik wederom mijn naaimachine te tuin in, welgeteld 1 dag voor haar thuiskomst. Ik had anderhalf uur de tijd. Perfect om een Oliver+S patroon te testen, een nieuw zomerpatroon.
Mijn voorkeur ging uit naar de Family Reunion Dress, maar ik vreesde een jurkje, met een moeilijkheidsgraad van 2 schaartjes niet op tijd klaar te krijgen, ik schatte een half uur te weinig tijd.
De Seashore Sundress dan maar.
Kind blij, zo blij. Met toch de opmerking: "Ik wist dat je een kleedje met die stof ging gemaakt hebben, mama..."

Ruffelpoepzwembroeken

2011-04-23T21:04:00.004+02:00

U moet mij excuseren. 't Is niet dat ik niks naai. Ik vind gewoon de tijd niet om de zoveelste hemdsjurk of rimpelrokje te bloggen. Bijster interessant lijkt het me trouwens ook niet.
Maar goed, plots lijkt het wel zomer, en sleep ik mijn naaimachine met een nieuw idee in gedachten de tuin in: ruffelpoepzwembroeken.
Met de collectie zwembroeken van mijn dochters maken ze gerust een week rond zonder een dag in hetzelfde badkostuum te verschijnen, niets hield me echter tegen.

Ik mat billen, buiken en dijen, mat verder nog wat onderbroeken, en tekende een patroon.
Niks zwembroekstof, gewoon geweven katoen, toevallig beide van Petit Pan.
En geloof het of niet, maar mijn beide kinderen zijn, ondanks het leeftijdsverschil van 3,5 jaar, gezegend met dezelfde maat.

Handmade in Belgium

2011-04-08T12:45:00.003+02:00

Wat een drukte bij Vermiljoen!
Dus in de rapte; hier hangen wij dit weekend uit: Handmade in Belgium, in Hasselt.
Een creatieve markt vol schoon, op 10 april van 13-18h. Je vindt ons in het prachtige fabriekspand "De Koloniale Waren" in de Koningin Astridlaan in Hasselt.
Be there!

Double gauze

2011-03-25T09:44:00.001+01:00

Gisteren vertelde ik al over de nieuwe stoffen in de winkel.
Over de stoffen van Nani Iro wil ik het nog een beetje verder hebben.
Nani Iro ontstond in 2001 en is van de hand van Naomi Ito.
De stoffen van Nani Iro die je online kan kopen bij Vermiljoenshop zijn van double gauze.
Wat is double gauze?
Gaas is een los geweven luchtige stof. Op zich is niet zo praktisch om kledinsstukken van te maken, juist omdat 't zo licht is en ook zeer doorzichtig is. Maar niemand doet met stof wat een Japanner doet... Double gauze zijn twee laagjes gaas, aan elkaar bevestigd door kleine steekjes.
Als je goed kijkt kan je ze hier zien, aan de binnenkant van de stof. Aan de buitenkant zijn ze niet zichtbaar.
Double gauze is de ideale zomerstof. De zomers in Japan zijn heet en vochtig. Het luchtlaagje tussen de twee stofje fungeert als isolatie, de gaas absorbeert vocht zonder sporen na te laten, en plakt bijgevolg niet aan je huid. Verder is de stof streelzacht. Wat het ideaal maakt voor kleding en dekentjes.
Het naait heel vlot en aangenaam. Je gebruikt er best een dunne naald voor, nr. 60 bijvoorbeeld.

Het is lente bij Vermiljoenshop!

2011-03-23T20:10:00.006+01:00

Je kan er niet naast kijken.
De ene collectie na de andere fladderde mijn online stoffenwinkel binnen: Michael Miller.

Het totaal geflipte tricot van Znokdesign uit Zweden.
Veel kawaii van Kokka!

En onder Kokka, Echino, natuurlijk, en het spiksplinternieuwe Melody Miller:
Een ander onderdeel van de collectie van de collectie van Kokka is de Nani Iro reeks, maar daarover morgen meer.
Er kwamen ook nieuwe en "opnieuwe" stoffen van Robert Kaufman.
.
En als klap op de vuurpijl, ~~komen er eind deze week 4 compleet nieuwe ongeziene stofjes van het Franse Petit Pan!~~ staan de nieuwe stofjes van Petit Pan nu ook online.

Wat baten kaars en bril...

2011-03-13T21:50:00.005+01:00

Elke tweede zondagochtend van de maand trekken mijn Tokyo-compagnon en mijzelve naar de film in 't MIAT.
Een fijne bedoening is dat daar! Een piepklein filmzaaltje, met houten klapbankjes, een echte Artic-Frisko tijdens de pauze, en helemaal gratis voor elke Gentenaar. In geval van geen Gentenaar kost het u 5€, ge kunt daar niet voor sukkelen.

Vandaag zagen wij "Dreams" van Akira Kurosawa. Acht kortfilms, dromen van de Japanse regisseur.
Eén van deze 8 dromen kan ik je echt niet onthouden. De inhoud is choquerend, het moment van de voorstelling treffend.
Op een ander moment zou dit een "stel je voor" bij je kunnen oproepen, en nu... Ach, kijk zelf maar.

Aan zij die beweren dat kernenergie en de -centrales weinig risico's inhouden: We stevenen af op een tweede kernramp op 25 jaar! En in 1979 onsnapten we ei zo na aan een ramp in Pensylvania.

En jouw stroom is die groen? 100%? Denk er eens over na, maak er eens werk van.

Iets Chinees

2011-02-09T20:30:00.004+01:00

Ik zag 'm in 't langsfietsen bij Habbekrats (een winkel met de naam die me doet denken aan een geitenwollensokken jeugdorganisatie - die nog blijkt te bestaan ook).
Zondag ging ik nog eens kijken, en kon 't gewoon niet laten, Chinese Kunst, wel euhm, dinges.

En niks politieke voorkeur, het gaat puur om 't visuele...

Op de kast

2011-02-07T19:45:00.004+01:00

Een prachtig stofje is 't!
Ik maakt een rok, waar het kind in volle speeltijd uitbarstte. Ik paste de rok aan. Maakte foto's, en dacht daarvoor een lumineus idee te hebben... Het kind omringt door wel 50 dieren. 's Avonds bleek iemand anders zo ongeveer hetzelfde idee te hebben gehad.
Op de kast dan maar...

Maar op een kast sta je nooit alleen...

Voila...

En nog even dit, Vermiljoenshop veranderde van server. Terwijl er vroeger in de url een vermelding stond van de vorige server is de url van de winkel nu gewoon www.vermiljoenshop.be. Pas dus je bladwijzers aan. Nog heel heel even werken de andere links nog, maar dan helemaal niet meer.

Nieuwe schoenen, nieuw jurkje en naar de kapper...

2011-01-28T11:33:00.003+01:00

Ze loopt er de laatste dagen bij als een dweil, kleine rode oogjes vol snottebel,...
Hier in betere tijden:

Met een jurkje gemaakt met een patroontje uit een van de boekjes uit Japan

Het vouwtje bovenaan had eigenlijk een stuk meer naar links moeten liggen. Ik moet zeggen dat ik geen idee heb wat ik verkeerd heb gedaan. Met een vermoeide kop de vouw gelegd, bias er langs en aan de rok gestikt, de dag erna gezien dat 't fout was en dan anders opnieuw gedaan, biais erlangs en aan de rok gestikt... en dan weer gezien dat 't anders had moeten zijn. De 4 knoopjes hadden dus per twee naast elkaar moeten staan. Vaarwel evenwicht, dus heb ik de knoopjes maar onder elkaar gezet.
Gelukt, hé?

Une robe japonaise à Paris

2011-01-18T11:08:00.003+01:00

Dit weekend gingen wij naar Parijs. Schone stad Parijs, en het was al lang geleden. Ik wilde een weekend met mijn man alleen zijn, en wou eigenlijk naar Berlijn, maar daar doet de trein te lang over, en aangezien we maar een weekend hadden... Parijs, dus.
Het was mijn verjaardagsweekend, dus ik mocht helemaal kiezen wat we deden. Winkeltjes afschuimen, oesters eten, tentoonstelling doen,... Ook langs de Eiffeltoren, om er aan foto van te kunnen maken, want we hebben hier een zesjarige in huis die nogal zot is van de Eiffeltoren.
En voor 't eerst dat ik me kan herinneren lente op mijn verjaardag.
Maar ik wil eigenlijk gewoon dit laten zien:

Een nieuw kleedje, met stof van Nani Iro, die ik kocht in Japan (maar binnenkort in de winkel) met een patroon dat ik kocht in Japan. De stof is double gauze, dus een echte zomerstof, maar ik wou het echt nu al aan, en vond dat 't nog wel door de beugel kon.

De agenda - Hoe maak je het?

2011-01-13T11:40:00.011+01:00

Veel gegil na de vorige post.
(Ik buig en zeg "dankjewel")
Onderaan deze post vind je de links naar de 8 pdf-bestanden die samen de agenda vormen.
Printen: Print die bestanden in de juiste volgorde af, en doe dat rectoverso, de oneven pagina's vooraan, de even pagina's achteraan. Als je printer niet rectoverso kan printen, print dan eerst de oneven pagina's en daarna, op de achterkant de even nummers. Test eerst eens uit hoe je je papier in de printer moet leggen om de agenda te doen kloppen.
Ik gebruikte harder ruitjespapier, maar je kan natuurlijk ook effen papier gebruiken, of gekleurd, of...
Snijden: Als alles geprint is moet je de pagina's snijden. Ik gebruikte een snijtablet van een vriendin, maar als je moedig bent kan 't ook met een breekmes. je snijdt zo dat de hoogte van de agenda 11 cm is, en de breedte 15 cm. Je kan dat gewoon van de papierranden af meten, daar is geen extra rand aan toegevoegd.
Gaatjes:Ik maakte de gaatjes met een perforator, niet de twee gaatjes in een keer, want dat vond ik een beetje te ver van elkaar liggen.
Ringen: De ringen kocht ik in De Banier, maar in de Veritas liggen ze naar 't schijnt ook.
Kaft: De kaft maakte ik van karton dat ik bekleedde met papier. De foto hieronder is een close-up van de binnenrand van de kaft, en toont hoe de kaft precies is bekleed.
En dan is het helemaal aan jullie, hou 't ernstig, of doe 't gek. De ringen kunnen open en dicht, dus je kan er foto's, kaarten en eigen verzinsel blijven en blijven bijstoppen.
Veel plezier ermee!
deel 1
deel 2
deel 3
deel 4
deel 5
deel 6
deel 7
deel 8
De bestanden zijn niet klein, dus geef je computer even de tijd ze te openen.
En dankjewel Heidi Savels voor 't mooi handschrift ;-)
Aangezien het jaar al ver gevorderd is ondertussen zijn de bestanden verwijderd. Ik heb hier verder geen basis van. Dus het heeft ook verder geen zin me daarvoor te mailen. Polkadotjes maakte een nieuwe agenda. Op haar blog vind je meer info.

De agenda van Vermiljoen

2011-01-07T00:16:00.006+01:00

Begin oktober begon ik eraan. Af en toe en avond een bladzijde of tien. Ik had in Photoshop twee bestanden waar ik data op verschoof en de maanden op aanpaste.
De agenda was eigenlijk al van eind december in gebruik, maar sinds gisteren helemaal of met een voor-

en achterkant.Ik werkte aan een agenda precies zoals ik die wou: altijd aanpasbaar, altijd plek voor ideeën,per maand een verzamelevelopje en een vormgeving om me altijd de zin zou geven elke afspraak te noteren.
Door de winkel heb ik zeer gevulde dagen. Ik durf wel eens te lui zijn een afspraak of planning in mijn agenda te zetten. Maar, ik mag geen klanten voor een gesloten deur laten staan, collecties moeten besteld worden, facturen op 't juiste moment betaald, administratie, maar ook de meisjes op- en van school, vrienden, etc. Soit, ben ik een vrouw van de wereld, of vooral een choatische planner?
Door de ringen kunnen er steeds extra's tussen, gewoon moois, of reminders zonder precieze datum.
Om in alle drukte ook eens op de rem te staan, en me daartoe aan te moedigen, maakte ik dit:
Een mapje met "TeaTimePlakkertjes", om op tea-time-momenten te plakken. Geen idee hoelang ik dat volhoud, 't leek vooral gewoon leuk...
En natuurlijk ook plaats voor adressen en al de rest dat nog geen plek had.

Als iemand de basis van de agenda zelf zou willen printen voor een eigen agenda, geef een gil, ik heb er lang genoeg aan gewerkt, het kan maar beter van pas komen.
Update: veel interesse blijkbaar. Ik zet de hele basis in een pdf en plaats een link op deze blog. Ik probeer tegen eind deze week, anders de week erna.
Aangezien het jaar al ver gevorderd is ondertussen zijn de bestanden verwijderd. Ik heb hier verder geen basis van. Dus het heeft ook verder geen zin me daarvoor te mailen. Polkadotjes maakte een nieuwe agenda. Op haar blog vind je meer info.

Dankjewel voor 2010!

2010-12-31T17:57:00.002+01:00

2010 was voor mij wat je kan noemen een rollercoaster jaar! Een jaar vol prachtige nieuwe mensen, creativiteit, nieuwe ervaringen en uitdagingen. Ik ben jullie allen er dan ook zeer dankbaar voor, want zonder jou, jou, jou, jou, jou en jou zou het helemaal anders zijn geweest. Ja, ook jou had ik niet kunnen missen.
En dan rest mij nu alleen dit nog:

Caffee Atelier

2010-12-19T09:00:00.005+01:00

Het is me wat, die sneeuw, die winter. In landen waar dat wel wat vaker voorkomt, Zweden en Noorwegen bijvoorbeeld, hebben wel wat vrouwen de gewoonte om één avond in de week samen te hokken, en bijvoorbeeld gezellig samen creatief bezig te zijn. Tegenwoordig hoef je er niet meer voor naar 't noorden. Onze eigen Ijverige Wijven is eigenlijk feitelijk ook zo'n clubje, al hebben we de kou niet nodig. We zijn niet alleen, er is het Leuvens Stiksel, Sewing is Fun, er bestaat zelfs een Tetterende Tiretten! En er is ook Hart Labeur.
Hart Labeur doet wat, vandaag, straks, deze namiddag. En dat wat, dat is iets waar je echt wil bij zijn. Caffee Atelier. Een internetcafé maar dan met naaimachines.

Naaien, haken, retoucheren, in workshops gegoten, Mevrouwtje Theelepel (♥) met fantastisch creaieve idee voor de minimens en een homesale van Vermiljoenshop (en nog meer)
Kortom: warmte en creativiteit, net wat een mens nodig heeft op een ondergesneeuwde dag als vandaag.
Ikzelve breng man (hij gaat niet haken) en Alba Liloe (kruipt natuurlijk bij Mevrouwtje Theelepel op schoot) en naast alle stoffen uit de winkel ook 3 nieuwe stofjes van Kokka.
Een glimp?
U weet wat gedaan deze namiddag:
zondag 19/12/2010 van 13.30 tot 18h.
Caffee Atelier, Zegelstraat 13, Borgerhout.

Vermiljoen op stap

2010-11-30T17:35:00.004+01:00

Geen sneeuw voor Vermiljoen, nope, een fijn herfstweertje. Rokje aan, sokjes, soms zelfs zonder jas. Vermiljoen is op stap. Vermiljoen zoekt, namelijk.
En waar valt er dan wel zo veel te vinden?

In Japan. Waar de aarde al eens schudt, zoals drie keer vandaag. Waar je de vis rauw op je bord krijgt en waar je wel eens vreemd opkijkt als een mens je iets zegt.
Maar vooral, waar er veel schoons is. Zoals dit, snoepjes voor mezelf:

En dat haal je dan in winkeltjes zoals dit:
Een winkeltje in Shibuya, op nog geen 100 meter van dit bekende kruispunt (meerbepaald schuintegenover 109 waarover sprake op 2.21) Het is maar één van de tientallen winkeltjes waar ik tot nu toe kwam. Van klein met amper 40 cm begaanbare plek tussen de volgestouwde rekken, tot fabric megastores van 5 verdiepen groot, ook volgestouwd.
Dit heb ik ook verzameld:

Maar waar het allemaal over gaat, staat hier in geschreven:
Een boekje vol verworven kennis...
En dit is het plan...

...van de metro.

Mijn excuses voor de kwaliteit van de foto's. Het is donker, kwart na 2 's nachts en ik lig al half onder de wol.

Een zak in een rok, zo makkelijk zag u het nog nooit.

2010-11-17T21:25:00.013+01:00

Door tijdsgebrek werd hier al een aantal keer dezelfde rok gemaakt, de over-de-kop-rok volgens de deskundige uitleg van Madamme Zsazsa. Om preciezer te zijn een klokkende over-de-kop-rok, mét zakken.
Over die zakken wil ik het even hebben. De zakken in mijn rokken zijn namelijk zakken in de naad. Dat zijn, zo mogelijks, nog makkelijker te maken zakken dan opgenaaide zakken.
Het is in een wip gedaan, met andere woorden, ge doet 't met uw handen in uw zakken. En dat mag je letterlijk nemen.
U hebt nodig:
*voorpand van de rok
*achterpand van de rok
*2 keer 2 zakdelen.

Zoals je ziet zijn de zakdelen zelf niet bepaald complexe gegevens. Makkelijk en uit de losse pols te tekenen.
Je legt 1 rokdeel en 1 zakdeel met de goede kanten tegen elkaar. Kies zelf hoe ver van de bovenrand van de rok je de zak wil. Dit is een rok zonder tailleband.

Daarom je nog eens 1 rokdeel en 1 zakdeel, zodat de twee zakdelen op elkaar liggen. Hier zie je de volgorde:

Speld de onderste twee samen en spel de bovenste twee samen. Door ze zo op elkaar te leggen, weet je zeker dat de zakdelen op dezelfde hoogte zullen komen.
Stik elk zakdeel aan zijn haar respectievelijke rokdeel.

Leg daarna de twee rokdelen terug mooi op elkaar, goede zijden opeen, maar flap de twee zakdelen naar buiten!

Stik dan de zijnaad van de rok. Let goed op, de zijnaad van de rok moet er, eens gestikt zo uit zien:

Dit stiksel ligt dus wat verder van de zijrand af dan dat van de zak, en overlapt een 5-tal mm het stiksel van de zak.

Daarna stik je de twee zakdelen op elkaar.

En dat is het. Op deze manier heb je een zak in de naad, zonder uitstulpingen of dubbeltoe gestikte randjes.
En weer was het walgelijk te donker om het eindresultaat te fotograferen, maar beloofd is beloofd...

Flowpannekoeken

2010-11-04T18:47:00.006+01:00

Vandaag ontving ik dozen vol Flows. Met als specialleke binnnenin: een receptenschrift.

Een postje met een recept, dat was lang geleden.
Ooit al afgevraagd hoe je pannekoeken bakt?

En daar sta ik, rechtsonder.

Een gratis Flow voor de eerste 20 bestellingen vanaf 50€ bij Vermiljoenshop!
En die actie doen we over anderhalve maand nog eens, en over 3 maanden nog eens, en dat een jaar lang.

Wolfje

2010-11-03T21:20:00.003+01:00

Als ik tot naaien toekom, dan kom ik niet tot fotograferen toe, en als dat lukt, dan geraakt 't niet geblogd... Maar, hé kijk, dan toch een maaksel én gefotografeerd en nu ook voor u op 't www.
Mijn kleine Alba in haar Wolfje. 't Is zacht en bruin vanbinnen, vandaar. En het is ook wel iest voor Roodkapje, maar laat ons zeggen dat zij die al heeft opgegeten.
Het patroon komt uit een Japans boekje van deze fijne madam. Ik kan alleen niet meer zeggen welk, want het boekje werd vandaag weer opgehaald...

Met een mooi knoopje van Annemie op de rommelmarkt op 't Sint-Jacobs.
En een stofje, geprint bij Kokka. Binnenkort hier ook in de combinatie turquoise/bruin.

En je zou het hier niet zeggen, maar als ze 't aanheeft zegt ze vooral "Uit, uit, uit!!"

Mijn Makkertje

2010-10-03T21:32:00.001+02:00

voor wie zo zijn twijfels had na de vorige post...

... het is écht een schoon kind!

rimpelrock en stijladvies...

2010-10-02T21:43:00.004+02:00

Donderdagmiddag kreeg ik, rond de noen, een bericht van Myarn haar papa, dat ze naar school was vertokken met gele gummilaarzen (wegens een boswandeling die blijkbaar pas de 14e gewandeld wordt), maar dat ze haar sandalen ook mee had.
En dit was het fijne exemplaar dat ik mocht ophalen...

De Coquelicot "rimpelrock" naar Polkadots fabuleuze model is van mijn hand, de footwear euh... van haar hand, helemaal aan haar modieuze brein ontsproten...

Echt, het rokje is mooi geworden, 't kind krijgt er zelfs complimenten voor, maar zo komt 't niet echt tot z'n recht.

Laat ons daarom duidelijk zijn, luister nooit naar je vijf-en-een-half-jarige dochter voor vestimentaire kwesties. En bij geval van twijfel, voor stijadvies, één adres:

fotografie: Wannes De Meester - 7 jaar
trui: Wannes De Meester - 7 jaar

Over-de-kop-rok

2010-09-28T20:33:00.004+02:00

Seizoenswissel en een mens wil al eens wat nieuws... Vooral omdat ik werkelijk niks had om aan te trekken, en verderf oh verderf, ik kon niet kiezen uit welk stofje ik iets wou. En dan is daar plots een man van DHL of was het UPS of DPD, ik wil er van af zijn. In de doos, rollen van deze Flower Fields van Joel Dewberry.

Wat wil een mens nog meer?
Een nieuwe sjakos misschien? (knikt bevestigend) Ik kocht dit groene schatje bij Spoonful of Sugar, en hij is van The Cambridge Satchel Company, allé wás, want nu is ie van mij!
En aangezien we toch bezig waren kocht ik dit weekend op de Invasie van Leuven deze ring van Soki.
Voor een volgende Invasie moet je wachten tot 19 en 20 maart volgend jaar, maar je kan alle producten hier vinden.
Soit, mijn rok dus. Het moest in de rapte en dan durft een mens al eens op een zekerheid terug te vallen. Mijn maten was ik al weer kwijt, dus de basis en al moest opnieuw en dan de boel doen klokken, tailleband aan de binnenkant en zakken, zakken, zakken!! Ik was ze bijna vergeten, maar ik hou zo van zakken. Simpelweg, je kan daar je handen in steken. Dat staat al bij al wel beter dan nagelbijten, wat ik ondertussen al niet meer doe, of roken, wat ik ook al een hele tijd verleerd ben, of sigaretten rollen, maar dat hangt daar mee samen, of -oh jee- met de armen gekruist staan tijdens een gesprek, want dan voel ik me een juf. (en liever een boer dan een juf? Ik hoor 't u al denken)
Maar goed, wat ik eigenlijk wou zeggen, hij gaat over mijn hoofd, het klopt wat de Madam beweerde, mij zie je geen tiretten* meer innaaien.

*ritsen, dus.

De winnaar!

2010-09-20T20:51:00.003+02:00

Meneer Vermiljoen zijn mening werd niet gevraagd, ik koos zelf een winnaar.

Dit noem ik gerichte zorg, als iemand dit over een jaar of 60 voor mij zou willen maken, dan zullen ze van mij geen last hebben. Ik voel al heel mijn leven aan stofjes en dat zal dan waarschijnlijk niet anders zijn, de oma in kwestie heeft waarschijnlijk net zo'n verhaal!
Kir, stuur je me je e-mailadres?

Vermiljoenshop verjaart met een Give-away!

2010-09-13T19:54:00.010+02:00

Gisteren was het 12 september. Voorwaar een mooie dag! Er werd een kind geboren! Exact een jaar daarvoor plaatste de moeder van datzelfde kleine mensje als eerste een bestelling in mijn winkeltje, mijn winkeltje dat op dat moment nog geen uur online was. We vierden met andere woorden gisteren de eerste verjaardag van Vermiljoenshop!
In stijl, natuurlijk.
Een wel zeer creatieve madam nodigde me uit voor een homesale. Op het moment dat we de datum prikte, hadden we er zelfs helemaal niet bij stilgestaan dat 't een verjaardagseditie zou worden.
Vermiljoenshop kreeg een tent. En terwijl ik in de tent zo ongeveer elke naaiende vrouw uit de Kempen ontving, hoorde ik de lachsalvo's van binnen in huis. Een schare intimi was me gevolgd en maakten het binnen gezellig.
Toen de laatste klant huiswaarts was gekeerd, de benen moe waren en het kopje uitgerekend, voegde ik me bij hen.
En toen was daar, plots, onverwacht, stiekem en geheim iedereen op de hoogte en ik geen idee, een taart!

Een rolfondant uitvoering van 1 jaar Vermiljoenshop gemaakt door Mevrouw Prutsen, waar een klein baasje wel interesse voor toonden.

Het mes werd erin gezet. En er werd nog een taart bovengehaald, die datzelfde ventje ook in de smaak viel, blijkbaar...
Een jaar geleden had ik deze verjaardag niet durven dromen. Het was heerlijk en bedank elke ziel die er was!

Maar, hé, ben je er nog? Geen Vermiljoenverjaardag zonder u!
Hierkan je winnen, maar hier ook.
Wat zou je nu echt ooit eens willen maken? Een jas, een tent, of een boomhut, een robot misschien. Vertel het mij, ik wil het weten. Vertel het mij en misschien win je een Vermiljoenshopkadobon van 60€!
Nog tot 18 september, op 19 september kiest mijn wederhelft een winnaar.

Boekentas waar ga je met 't meisje

2010-09-01T20:09:00.003+02:00

Grote meisjes hebben grote boekentassen nodig...

Maanden geleden had Myarn een stofje gekozen voor Haar Boekentas. Heel langzaam dacht ik het plan uit hoe ik die zou gaan maken. Ik ging op zoek naar de juiste "vulling", waterdicht en stevig, dacht na over de vorm, de volgorde,...

Pas half augustus begon ik effectief aan de klus. De vulling had ik al. Een soort schuimlaag van één à anderhalve millimeter dik, met één plakkant. Het goedje heet lamifoam. Een fourniturenleverancier vertelde me er een maand of zes geleden over, maar toen 'k 't effectief wou bestellen bleek het bedrijf in kwestie met de productie te zijn gestopt, wegens niet populair. Maar fijn voor mij, ze hadden nog 15 meter op stock, de laatste 15 meter. (Wie geïnteresseerd is, je vind 't niet in de winkel, maar je kan me er wel voor contacteren). Voor de soepeler delen van de tas, zoals zij- en onderkant en een deel van de klep, gebruikte ik rubberen bedzeil, waterdicht en toch soepel.
Ik meette hier een daar een boekentas op, de ene keer in zijn geheel, een andere keer alleen de schouderbanden, de grootte van de klep, ... Ik tekende en rudimentair patroon en begon te knippen en ... te puzzelen.

Voorkant, dubbel want een compartiment, rug, zijkanten en onderkanten, de sluitingen op de juiste plek...

De sluitingen vond ik bij de koningin der boekentassen (een vriendendienst).
De schouderbanden vulde ik met twee lagen fleece voor extra zachtheid en draagcomfort.

De verstelbaar heid van de schouderbanden is te regelen met de dubbele D-ringen aan elke band, de blauwe katoenen tassen banden komen van bij Noeks.

Het handvat is ook gevuld met fleece.

Een onderverdeling binnenin heeft ze nog van me te goed, ik had er gewoon even genoeg van.

Het heel ding ineen zetten wat een huzarenstuke. De lamifoamgedeeltes gingen verbazend vlot, ondanks de dikte, maar als er stukken rubber aan te pas kwamen, was het waarachtig miserie: steken van drie centimeter lang, lussen, enzovoort...
Maar het is klaar en af en gereed, en ik ben apestrots, want het is gelukt!
En toen ze een pennenzakstofje mocht kiezen, koos ze hier voor... Wat had je gedacht.

De najaarskleuren

2010-08-30T21:32:00.004+02:00

Mijn grootste kleine meisje maakt zich klaar voor de eerste klas, het eerste studiejaar welteverstaan. Ik werkte vandaag haar boekentas af, maar die krijg je morgen pas te zien.
Tussen het boekentas puzzelen door maakte ik dit eenvoudige modelletje.

Ik sta niet bepaald te springen om A-lijn jurkjes te maken (wegens al te veel gedaan), maar deze stof leende zich gewoon perfect voor een zeer eenvoudig model.

De stof is Sasha van Michael Miller.
En zie, in de Modebijlage van De Standaard van dit weekend kon je dit lezen:

De kleuren van dit najaar! De kleuren van Sasha...
Het beloofd een mooie winter te worden.
Edit: het patroontje komt uit dit boek.

Wilde Zomer.

2010-07-30T21:20:00.002+02:00

Er zijn mooie stofjes en heel mooie stofjes, én heel af en toe zijn er eens stofjes die je gewoon wil zijn (of waarmee je je hele huis zou willen behangen, zoals Nele P. opperde). Dit stofje van Kokka is er zo een. Van de perfecte stof wou ik de perfecte jurk. Deze maar beter.

Veel veranderde ik niet aan 't patroon.

De afstand tussen de knooppjes maakte ik kleiner, en het rokdeel veel wijder. http://madamezsazsa.blogspot.com/2010/05/5-lijntjes-en-klokken.html, dus eigenlijk, hé, maar dan veel.

'k Moet zeggen, ik ben wreed content van mijn kleedje, euforisch wreed content!

Dag Hajni.

2010-07-15T15:18:00.003+02:00

Zonovergoten Hajni, Amsterdam 15 juli 2009.

En gisteren namen we afscheid.

Zonnig

2010-07-09T20:31:00.004+02:00

Warm weer vraagt om luchtige kleedjes, dit weer schreeuwt om luchtige kleedjes. Mij hoor je niet klagen, maar 't is inderdaad geen weer om een pull aan te doen.
Japanse naaiboekjes staan vol ruime modelletjes. Naar mijn menig vaak te wijd, maar daar valt wel een mouw aan te passen.
Dit model leek me bijvoorbeeld te wijd.
Dit maakte ik er van:

Zowel bij het voor- als bij het achterpand versmalde ik 10 cm, ook de mouwen maakte ik smaller. Iets te smal, want het zit een beetje strak onder de oksels, maar 't stoort niet.
Wat me wel wat stoort is de halsopening die nu te hoog aansluit.

Dus daar ga ik toch nog wat aan veranderen, misschien zonder 't smocken, dan.
De stof is van Lecien. Voel me toch een tikkeltje schuldig over 't gebruik van die stof. Ik bleef een beetje misrekend te hebben in mijn stock. Ik haalde de stof uit de winkel omdat ik dacht dat die was uitverkocht, maar nadat ik alle bestelde stukken had geknipt bleek ik nog een (mooi) stuk over te hebben. Stiekem voor mezelf.
Als alles goed gaat komt de stof terug, ook in het rood en in het groen.

Zeg niet zomaar Kaastaart...

2010-07-05T13:07:00.001+02:00

...tegen Citroendroom Cheesecake!
Ik kreeg onlangs van mijn Wederhelft twee boeken: een kookboek ("waaruit ik veel lekkere dingen voor jou ga maken - wat een man!) en een Cheesecakeboek.

Ik heb al heerlijke kaastaarten gegeten, maar ook ware misbaksels, het was dus hopen dat dit boek verheldering zou brengen, en er echt lekkers uit te maken viel.
Het eerste recept dat ik er uit probeerde, de Citroendroom Cheesecake, is meteen ook de enige die ik tot nu toe uit 't boek maakte, wegens fenomenaal geslaagd.
Nodig?
voor de bodem:
100 g citroenzandkoekjes
40g boter.
voor de vulling:
350 g ricotta
350 g roomkaas
100 g suiker
3 eieren
rasp van 1 citroen en de helft van het sap
150 g lemon curd (en niet lemon cunt zoals een vriendin verstond :-s)

Je verwarmt de over voor op 180°. Ik leg dan ondertussen in een kommetje de boter in de oven, zodat die kan smelten. Die citroenzandkoekjes weet ik gewoon niet te vinden. Ik heb er ook niet naar gezocht, eigenlijk feitelijk, speculoos leek me perfect. Terwijl de boter smelt verkruimel je de speculoos, ik doe 't met een deegrol, dat gaat 't snelt.
De verkruimelde koekjes en de gemolten botermeng je goed door elkaar en en verdeel je over de bodem, goed aandrukken. (ik gebruik een ronde sprinvorm van 22 cm doorsnede)
Dat gaat een kwartier de oven in.

De temperatuur van de oven temper je naar 140°.
Je klopt de ricotta en de roomkaas snel door elkaar. Suiker erbij en dan één voor én de eieren, terwijl je blijft kloppen. De rasp en het sap mogen er ook bij. Je klopt net zolmang tot alle ingrediënten goed zijn opgenomen. De helft van de lemoncurd gaat bij 't kaasmengsel, maar er niet te goed doorheen mengen.

Lemon curd kan je zelf maken of gewoon kopen. Je vindt 't in Londen, maar ook bij Tierenteyn in Gent. Het zal zeker nog in andere winkels te vinden zijn, de betere supermarkt misschien? Lemon curd is zo'n typisch Brits ding, lekker bij scones, bijvoorbeeld, totally afternoon tea!

In de vorm schenken. Voor 1 uur in de oven, daarna, oven uit, en de deur van de oven open, voor nog eens een uur. Buiten de over verder nog helemaal laten afkoelen en bestrijken met de rest van de lemoncurd.
En klaar!

En dát vinden wij nu lekker zie!

Waar elke vrouw recht op heeft...

2010-06-29T13:50:00.004+02:00

Een nieuw huis, een nieuwe naaikamer. De vorig liet qua lichtinval nogal te wensen over, was ook veel te klein, vooral na 't starten met de winkel.
Manlief had 't begrepen, en maakte een nieuwe werktafel.
Plaats genoeg voor de naaimachines en om te werken en stof te knippen. Hij maakte er een groef in om Ikea-gewijs stof langs te knippen, maar die groef wordt uiteindelijk niet gebruikt. Het blad was in eerste instantie groter, maar dat gaf problemen om die naar 't eerste verdiep te krijgen, eens boven werd er nog een stuk afgehaald, want amper nog plek om er rond te gaan...

De privécollectie stof werd bij de verhuis stevig uitgedund en kreeg, samen met de boekjes, een plek in wijnkratten die aan de muur werden gevezen.

Deze klosjesstandaard kocht ik onlangs in Londen, te klein bleek al gauw, of toch nipt van pas...
De stof van de winkel kreeg een eigen kast, met plaats er naast voor nog zo'n kast. De foto is net na Petit Bazaar gemaakt, vandaar de leegtes...

Ik kreeg ook een nieuwe bureau. Plek zat om vol te smijten!

En om gelukkig te zijn...

Heel gelukkig.

En om het helemaal af te maken kijkt "Céline" van Juffrouw Thea toe...

Gekocht op Petit Bazaar bij de mannen van De Invasie, cadeau'tje voor mezelf.

Naar Japan op en af.

2010-06-28T21:52:00.005+02:00

In vakantiestemming groet ik u! Bloggend in de tuin, met een pintje bij de hand, de kroost slaapt en de Wederhelft (machtig sexy bruin met blonde baard!) doet de belastingsaangifte.
Vermiljoen leegde nog wat dozen in de voorbije week, en heeft nu een naaikamer die een naaikamer te noemen is (de dozen die niet leeggeraakten staan op de gang -voor elk probleem een oplossing). Vermiljoen kocht ook nog wat boekjes, en ging meteen aan de slag.

Ik begon met het tekenen van een halterjurkje voor Alba. Ik had een stukje Mitsi van Liberty liggen, een wondermooi stofje (uitverkocht in de winkel, maar wel nog verkrijgbaar in een andere kleurencombinatie)

Die Japanners, ze houden er een raar handschrift op na, maar onduidelijkheid kan je hen bezwaarlijk verwijten. Wat ging dat snel. Na het tekenen van het patroon voor het jurkje van Alba werd duidelijk dat twee jurkjes op één voormiddag geen overmoed was.
Myarn was helemaal wild van het jurkje op de cover van het boekje. Snel getekend en snel gemaakt, echt de juiste maat genomen van de borstomtrek, en beide dochters in de nieuwe aanwinst gehesen.

De strik gaat altijd scheef zitten, en vooral, 't zakt af.

Het kind wordt er niet bepaald goed gehumeurd van.
Als rok is 't te lang, dus morgen gaan er bandjes aan. En die strik fixeer ik wel met haarlak ofzo. (En dat laatste was om te lachen)

Zo snel klaar, de zeilbootrok

2010-06-18T22:43:00.004+02:00

(Dit is echt de laatste van vandaag, ik zal er morgen toch de tijd niet voor vinden...)
Zondag is het Petit Bazaar. Er zijn zo van die dingen waar je moet geweest zijn, Petit Bazaar is zo'n ding. Meer dan 50 van de hipste webwinkels onder 1 dak, verzameld in het ICC in Gent. Schoons voor groot en klein, een gezellige markt!
Vermiljoenshop zal er ook zijn. Speciaal voor Petit Bazaar haalde ik wat nieuwe stoffen in huis, ze staan nog niet op de site, want de Petit Bazaar bezoeker krijgt ze eerst te zien.
Maar hier toch al eentje, van Kokka, verwerkt tot zeilbootrok.

In termen van Oliver+S is het patroon van de zeilbootrok één schaar makkelijk, en dat is het echt. Patroon overnemen op papier meegerekend heb ik hier nog geen twee uur aan gewerkt.

De flapjes-afwerking met de 4 knopen vooraan blijf ik een zeer geslaagde afwerking op het patroon vinden.

Het stofje is dus van Kokka, een lichte canvas, van de Eau de Mer-reeks, er is ook een blauwe egelvariant, maar daarvoor moet je dus op Petit Bazaar zijn, of er na in de winkel.

Ik ben klaar voor Petit Bazaar, het is nog eventjes hard doorwerken geweest om alles wat 'k wil tonen klaar te krijgen, maar tot de voorschoot toe (daarvoor moet je echt naar Petit Bazaar komen) is alles klaar.

Tot zondag!!

Marcel

2010-06-18T15:08:00.005+02:00

Ik ga voor 't wereldrecord blogposts op 1 dag. En ik heb welgeteld 3 minuten voor deze:

Een marcelleke van Liberty-tricot. Was uitverkocht, maar is nu terug in de winkel (ook al staat het nog op uitverkocht, maar mijn drie minuten zijn om)
Met dank aan La Photocabine voor de razendsnelle fotografie.

Edit: toch wat vragen over de verwerking van tricot, dus een paar antwoorden.
Voor tricot gebruik je een tricotnaald. Dat heeft, naar mijn weten niets te maken met de rekbaarheid, wel met het niet maken van haperingetjes in de stof. Overlocken is ideaal, maar niet iedereen heeft een overlock. Stikken met een kleine zigzagsteek is dan aangewezen. Test dat een beetje uit voor je aan 't grote werk begint, test het uit in de meest rekkende richting van de stof. Je steeklengte mag lang zijn, de steekbreedte zo klein mogelijk. Ook zeer belangrijk is dat je de stof zoveel mogelijk laat gaan onder het transport van de naaimachine. Als je al te veel gaat bijsturen ga je trekken aan de stof, waardoor de stof gaan rimpelen onder het stiksel, wat niet mooi is. Wederom, eerst wat testen voor je er aan begint. Om een biaisbandje te maken van tricot hoef je niet schuin te knippen, je knipt gewoon in de meest rekkende richting je stroken. Succes!!

Een kleedje met gele knoopjes.

2010-06-18T11:10:00.003+02:00

Ik kocht in de Hema een knalgeel kleedje. De Hema is niet bepaald de winkel waar ik kom voor kleertjes. T-shirts koop ik er wel eens, maar de DutchRose-stijl van de Hema is niet bepaald mijn ding, maar dát kleedje, dat was 't echt helemaal. Echt, een ander label in en ze hadden er gerust 100€ meer voor kunnen vragen. Zelfs het kleur gaat niet af in de was.
Wat doet een handig mens dan? Die maakt 't na, nog mooier, in een nog mooier stofje...

Het is redelijk wijd, met aan de bovenrand vooraan 7 plooitjes.

En achteraan gele knoopjes.

Maar wat is toch toch gelijk een lief kindje!

Soms!

Onze Hond

2010-06-18T10:50:00.003+02:00

Wij hebben een hond. Een Rode Hond met Bloemekes op. Zelf gemaakt. Geloof me of niet, het is een tof beest, maar het is niet te fotograferen.

Ik haalde het patroon uit de MarieClaireIdées, en net zoals alle patronen uit dat boekje ziet 't er helemaal anders uit dan het foto'tje zegt. Kan ons niet schelen, Onze Hond is toch de mooiste!
Haar naam is Rosa en ze heeft een Groene Neus.

Als u zich afvraagt wat een mens daarmee doet, met zo'n beest van meer dan een meter lang... Wel, niets. Dat wordt hier af en toe eens rondgesleurd door de jeugd, en dat is 't zo ongeveer...

Voor u getest...

2010-06-17T23:46:00.004+02:00

Waar zit dat mens, ik hoor 't u denken...
Wel, juicht gij allen, 't was weer eens lang geleden, maar ik zit achter mijn naaimachine! En dan is er geen houden meer aan, natuurlijk. De plooirokken met de restjes hier en daar niet meegeteld heb ik jullie 5 items te showen.
Eentje per eentje, goed?
Voor u gestest en goedgekeurd...
De Jump Rope Dress van Oliver+S.

Ik wou een rustig stofje waarin het patroon duidelijk en goed in uitkwam. Dit stofje leek me wel wat, bovendien bleek 't voor de site van Vermiljoenshop zeer moeilijk te fotograferen (lees: op de sitefoto ziet 't er niet uit) en besloot 'k er dan vooral zelf iets uit te maken, aangezien ik niet kon geloven dat 't met zo'n abominabele foto hoegenaamd door iemand gekocht zou worden...
Maar, hé, ik vind 't stofje fantastisch, en zeg nu zelf, ze ziet er beeldig uit!

(Wat bleekjes, ik weet 't, maar dat komt door Flickr, dat verprutst altijd weer mijn kleurinstellingen)
Iemand tips, by the way, hoe ik hier nog een schone pelouse van maak?
Zeer trots zijn wij met de knoopkeuze.

Ik heb geen idee meer waar 'k ze vandaan heb gehaald, anders kocht ik er nog.

Morgen meer, een hond bijvoorbeeld, een kleedje met gele knoopjes, een rokje met een allernieuw Kokka-stofje.

waar zit Vermiljoen?

2010-06-05T22:17:00.007+02:00

Het antwoord op die vraag is heel simpel: eerst ergens anders, toen ergens tussenin, en nu... in haar tuin. Nee, u leest dat goed, geen huis op poten meer, maar een echte woonst, met tuin én huisnummer.
Wij deden dit:

Schilderwerken door Meneer Vermiljoen.

Smoelwerken door Hartsvriend Vermiljoen.

Biejangen (lees: behangen) met vader Vermiljoen. En Vermiljoenjong in opleiding (jaja, u ziet dat goed, een ongekamd Vermiljoenjong, het waren drukke tijden...)

Gedoe om een werkblad (mijn werkblad - voor de naaikamer) de trap op te krijgen. Het ging niet, dus er ging een stuk af...
En toen alles verhuisd was (of nee, da's niet waar, alles is nog steeds niet verhuisd) kwam er een snotvalling de kop op steken. Wat ons niet verhinderde om kaastaart te maken...
Waar wij zeer van genoten... in de tuin...

(Wat is dat toch een schoon kind)

En van de tuin...

Anyway, Vermiljoen is dus verhuisd. Er staan nog veel dozen, maar u bent welkom, voor stof en als we elkaar wat beter kennen ook voor kaastaart...
Hier kan u me vinden, maar bel me wel vooraf!

(en hoe die nieuwe naaikamer er nu uitziet houdt u nog van me te goed...)

Edit: in mijn race tegen de batterij van mijn computer gisteren vergat ik er in alle haast bij te zeggen, dat ook Meisjespapa de verfkwasten in onze nieuwe woonst hanteerde.

1985

2010-05-14T18:14:00.011+02:00

We schrijven 16 mei 1985, niet gewoon de dag waarop Paus Johannes Paulus de hoeveelste voet op Belgische bodem zette, maar effenaf de dag waarop ik, ketter-der-ketters (jaja, gij zijt niet de enige, maar ik had geen keus), voor het eerst een gewijde hostie at. Voor de heuglijke dag oefenden we in de klas namelijk met ongewijde... De absurditeit van de Rooms Katholieke Kerk.
Meer dan dit qua beeldmateriaal heb ik niet te bieden. Geen flou artistique in een kerkportaal, geen feeëriek beeld naast een bloemenperk, geen gehurkte communicant naast een stinkende beek, daar deden wij niet aan. Geen bloemen, strikjes en franjes, daar deden wij ook niet aan. Al herinner ik me toch een portie Gypsophila muralis, ofte gipskruid, in mijn haar vijf jaar later.
Maar wat is nu echt boeiend om te weten, en u ongetwijfeld nog niet wist? Op dat eigenste moment stond de Oontand daar op datzelfde podium, net hetzelfde te doen als ik (al zal ik hier niet beweren dat ook zij al wiebelend met haar stoel bijna het podium afdonderde). Dus, Oontand, 't is aan u, vang de stok en vertel ons allen over uw 16 mei 1985!
Edit: De Oontand stond nooit op dat podium, maar nu weet ik weer wel met wie ik haar verwar.

Wachten op de zomer!

2010-05-09T11:14:00.003+02:00

Weet je nog, anderhalve week geleden, toen we nog deden alsof de zomer al begonnen was? Straf, hé, dat weer.
In december kocht ik het boek Weekend Sewing van Heather Ross. Snelle projecten, door de ontwerpster van onder andere deze kikkerstof.
alt="dicht" />
Toen ik dit stofje van Cosmo kocht voor de winkel zag ik er een rok in. Soms heb ik echt geen idee wat er van de stof te maken valt als ik ze aankoop, en dan ben ik altijd (sowieso) aangenaam verrast van wat in deze pool terecht komt, blijkbaar een inspiratiebron voor vele (beginnende) naaisters.
Maar goed, in deze stof zak ik dus een rok. Ik wou de wikkelrok van Weekend Sewing wel eens maken, de rok op de voorpagina van het boek.
De rok bestond, op het patroon uit twee panden voor, twee panden achter en twee overlappende panden, mét Engelse naad in het patroon meegetekend.
Ik heb zonder enige twijfel maat small, small durft zelfs wel eens te groot zijn. Na knippen en aaneenzetten van de rok maat small blijkt de rok niet bepaald wikkel te zijn, wel amper toeknoopbaar. Alle naden weer opgetornd, en opnieuw ineengezet zonder Engelse naden maar met gewone naden, in de naïeve veronderstelling dat 't dan wel zou passen. Niet dus.
Dan maar twee extra panden gemaakt, alles weer mét Engelse naden ineen gezet, en klaar.

Toen we deden alsof de zomer al begonnen was heb ik al vier dagen geniet gehad van mijn wikkelrok, die nu met alle andere zomerspullen ligt te vergaan in de kleerkast. De winter zal ooit wel een keer stoppen zeker?

Schone Moederdag aan u allen!

Het Kaartjeshuis ♥ Vermiljoenshop...

2010-05-06T20:38:00.004+02:00

... en Vermiljoenshop ♥ Het Kaartjeshuis.

Schrijf in mei in voor de nieuwsbrief van Het Kaartjeshuis en je maakt kans op een kadobon van 25€ bij Vermiljoenshop.

En nog meer! Vermiljoenshop ♥ alle moeders, vrouwen die ooit moeder worden, een moeder hebben of gewoon fantastisch zijn omdat ze vrouw zijn; 10% korting op alle aankopen vanaf 20€ van 4 tot en met 10 mei!!

Het is maar dat ge 't weet.

de postbode gaat golfen.

2010-05-01T20:38:00.002+02:00

Herinner je je deze broek nog? Aangezien ik met dat patroon hét ideale broekpatroon had gevonden, vroeg 't gewoon om een zomerse versie.

Ik kocht de stof, wit met turquoise strepen in ruitmotief (door 't felle zonlicht hier niet zo goed zichtbaar) een hele tijd geleden bij Artevelde op de Vrijdagsmarkt in Gent. Voor 2.50€ per meter een hele lap kunststof, maar 't kreukt niet, 't krimpt niet en 't is snel droog.

Ik maakte 't deze keer wél lang genoeg.

En met een fluo oranje paspelbandje.

De wereld heeft meer fluo nodig.

't leven is toch schoon hé!

2010-04-30T19:42:00.005+02:00

En plots was daar een streepje zomer! En in de rapte maakte ik woensdagvoormiddag een rokje voor Alba, alle andere lagen vuil in de wasmand en ik kon dat jong op zo'n schone dag toch geen broek aantrekken.
Een ballonrokje. Er was een handleiding, dat wist ik. Met een kind dat niet wou slapen op de achtergrond werden de berekeningen die ik zag te moeten gaan doen me al gauw te veel. Ik dacht, hersentjes laten werken, het lukt me anders ook wel.
En het is gelukt! Ongetwijfeld niet zo schoon afgewerkt als met de handleiding van Miss Stik, naaisgewijs* met wat fouten in, en kom vooral niet te dicht kijken, maar ach, 't was dan ook in de rapte, ze is er schoon mee en we hadden nog een hele mooie dag!
We visten.

en visten nog wat meer...

Vingen dit:

Myarn nam een duik (in het naar mijn inziens toch nog frisse water)

We voerden heel ernstig de vis (tja, er bestaat ook zoiets als reigers, ziet u).

En Alba was haar bovenstebeste zelf.

Slideshow Creator Progreat free widgetsWidgetboxMore info

U ziet, braaf, lief, proper, welgemanierd.

We bleven lang plakken en hadden nog een leuke avond. (Waarvan ik u lekker niks laat zien.) En de ochtend erop kocht ik met een kater in de kop kaarten voor Leonard Cohen.

Is het leven schoon of is het heel schoon?

Nu, goed, hoe heb ik dat rokje gemaakt? De voering is gewoon een buis van stof die ik aan de elastiek stikte nadat ik de rok er al had aan gestikt. Dan de onderkant van de rok naar binnen bollen en vaststikken (op de een of andere manier buitenstebinnen binnenstebuiten) en dan keren. En onderweg naar de bestemming nog hier en daar een draadje afbijten.

*neenee, ik bedoel niet naaisgewijs, dat zou er wel over zijn!

Een rondje rok

2010-04-26T19:57:00.005+02:00

Myarn had vroeger, 4 jaar geleden, een tutu.

Ze was toen anderhalf en had hoegenaamd geen mening over wat ik haar aantrok. Een half jaar later maakte ik een winterversie die ze effenaf weigerde. Na gebrul en getier was 't aan, waarop ze onmiddellijk de boel aan flarden scheurde.

Ok, geen tutu's mee. Dat geldt tot je vier bent en een balerina wil zijn. Tussen haar vierde en haar nu half zes was 't er nog niet van gekomen.

De druk nam toe, niet alleen bij Myarn, ook uit deze hoek werd geschreeuwd om meer tutu's. Plooien dan maar...

Over de stof van de bovenrok had ik geen twijfels. Toen ik de stof kocht voor in de winkel was 't met een dergelijk project in m'n achterhoofd: een swingende rok! De stof is Japans, van Cosmo.
Nog een plooirok zag ik niet zitten, en om nog iets uit mijn duim te zuigen was er geen tijd. Ik had signaal gekregen van Myarn haar papa dat er meer rokken moesten zijn (haar kleren zijn verdeeld over twee huizen, dus ze heeft veel nodig). Dit oude recept dan maar. Ik had er ooit al eens een in het goud (!) gedaan als prinsessenkleed voor ons nichtje Mila, maar daar is nooit een blogje van gekomen (zoals van helft van wat gemaakt wordt tegenwoordig).
Maar goed, de onderrok dus, daar wil ik wel wat over vertellen.

Vier jaar geleden nam ik gewoon paar lagen stijve tule, samengefronst rond een elastiek. Het was dezelfde soort tule als de tutu die ze een aantal maanden later in flarden scheurde. Na een aantal wasbeurten kwamen er sowieso gaten in de stof.

Ik probeerde het hier nog eens voor mezelf, maar echt aangenaam om dragen is het niet. In de rare stoffenwinkel in Ledeberg vond ik tijden geleden al een betere soort tule. Niet zo plastiekig, niet zo stijf, zachter om dragen en sterker.
Minder stijve tule vroeg om een andere manier van werken. Ik knipte 't stuk dat ik liggen had in repen van 10 cm. Mijn stuk was 150cm breed en 2 meter lang. Dus repen van 10 op 200 cm.

Ik begon met 1 strook van 2 meter. Ik stikte er daarna 2 aan elkaar en fronste dat stuk op 1 lengte met een grote steek. Door je naaimachine in te stellen op een grote steek en gewoon zo langs de rand te naaien gaat 't vanzelf fronsen. Dat gefronste stuk paste perfect op de eerste strook van 2 meter. De derde strook zou, vermoedde ik, 8 meter lang moeten zijn, maar dat bleek te weinig, pas met 12 meter had ik voldoende. Alle stroken aan elkaar en de cirkel rond maken en dat aan een elastiek. Ik doe 't nog eens opnieuw, da's zeker, maar met méér dan 12 meter onderaan. Ik dacht eerst aan het dubbel, maar ik durf wel voor 't vierdubbel te gaan.

Een tutu vraagt om overdrijving!

Voor Zsazsa - de zandbak van de buren

2010-04-22T20:55:00.002+02:00

De zandbak van de buren, zonder afwatering, een waar genot. (de onze was na een regenbuig niet zo boeiend)
Uw dienaar vindt u trouwens linksboven.

Ik kom alleen maar vertellen...

2010-04-19T21:09:00.003+02:00

...dat ik een Zsazsarokje heb gemaakt. En aangezien jullie allemaal weten hoe dat eruit ziet, zal ik verder geen enkele poging ondernemen het jong onder bedwang te houden en het beter in beeld te brengen.

Geen bos en hei nog computervrij.

2010-04-18T20:15:00.004+02:00

Zoals ik al vertelde, was mijn computer zeer langzaam geworden. Opstarten nam al gauw een vol kwartier, één foto openen meer dan 5 minuten, meerdere foto's tegelijkertijd om gek van te worden lang en elke photoshopbewerking een eeuwigheid. Geduld is nu niet bepaald m'n sterkste kant, dus om hartkwalen te vermijden besloot ik tot de aankoop van een nieuw, mobieler, exemplaar. Net op tijd blijkbaar, een aantal handelingen moeten nog op 't oudje gebeuren (bijvoorbeeld de btw-aangifte, want de laptop is 64 bit en ik krijg die f***ing kaartlezer niet geïnstalleerd -je voelt meteen al de atmosfeer ten huize Vermiljoen op de btw-avonden...)en het ding is pas na 8 pogingen aan de praat te krijgen en flipt bij de minste kwade blik. Is het einde echt inzicht, of is het pure jaloezie dat ik onder zijn scherm met mijn nieuw lief zit te vossen ('t is maar een manier van uitdrukken, hé).
Maar goed, alle gekheid op een stokje, als je een computer kán meenemen, dan dóe ik het ook wel eens.
En daar heb je zak voor nodig.

De nood is vooral zeer groot, als er net nieuwe stofjes in de winkel zijn die zich daar perfect toe lenen. Ik twijfelde tussen de Rode Appeltjes, de Groene Appeltjes en deze Hertjes van Kokka. Vermiljoensgewijs was de keuze moeilijk, ik overwoog nog even een Hertjes-buitenkant en een Groene Appeltjes-binnenkant, maar Meisjesmama vond dat erover. Je bent het ongetwijfeld met haar eens, waarmee je meteen begrijpt dat ik, bij momenten van twijfel een leidende hand nodig heb (ik heb homeopathische bollekes tegen de twijfel, echt!)
Ik gebruikte een beetje deze tutorial, maar dan met toch een aantal verschillen.

De klep overlapt niet de volledige voorkant van de tas, en ik zorgde voor een laag fleece tussen de buitenstof en de voering.
En mij vraag aan jullie, wat is de beste manier om de velcro op de tas te stikken? De schurende kant op de klep of de schurende kant op de voorkant van de tas? Als je de tas draagt en de klep is open dan schuurt de velcro óf tegen je zij, óf tegen je arm. Zie, ik denk na over die dingen. Mijn echtgenoot ook, en net iets dieper dan ik, zijn antwoord was "Lief, ge moet die zak toe doen."
Hoe makkelijk is het leven van een man.

De promogirl in Vermiljoen

2010-04-16T19:10:00.003+02:00

Madam Hert had duidelijk plannen. En pakte het vrijgevig aan.
En ja hoor, Vermiljoen is nu af en toe eens promogirl voor een ander.

Maar dan wel nog even met kippevel...
Benieuwd naar de webshop die er aan komt...

En de foto's zijn van Mamasha.

Vermiljoen moet meer bloggen.

2010-04-15T23:40:00.007+02:00

Het werd me toegefluisterd door Zsazsa, Meisjesmama had ook al wel een keer zo'n opmerking gemaakt, en toen ik gisteren mijn blog bekeek op 't megascherm ten huize Mamasha, schrok ik er zelf van hoelang het al geleden was.
Maar goed, ik heb een uitvlucht, mijn computer ging tergend traag, echt traag. Heb nu een nieuwe en het verschil is fenomenaal. Wordt vervolgd...
Een kleine maand geleden maakte ik dit kleedje.
Toen Myarn 't stofje in de winkel zag, eiste ze een kledingstuk. ik beloofde maar liet 't gewoon op de rol, ik zou wel zien hoeveel ik nodig had...
Het werd me bijgevolg wel even bleek om de neus toen 'k plots het einde zag verschijnen. Koortsachtig bladerde ik de open bestellingen door op zoek naar nog iemand die met 't stofje plannen had (niemand, oef), en eigende me snel dat laatste kleine stukje toe. Toen 'k er uiteindelijk aan wou beginnen bleek mijn stuk te klein voor wat ik eigenlijk wou doen. Geen kleedje dus maar een tuniek. (Het patroon wordt ondertussen trouwens niet meer geprint)

Het stofje is ondertussen terug in de winkel. En ik wil er toch iets over kwijt. De stof is double gauze. Gaas, luchtig, maar niet doorzichtig, want dubbel. De twee laagjes hangen met kleine steekjes aan elkaar, die je alleen aan de binnenkant kan zien. Heel Japans, want perfect tijdens hete vochtige zomers. En daarenboven héérlijk zacht. Magisch vind ik dat.
Het paspelbandje en de manchetjes zijn gemaakt van een restje dat ik hier nog had liggen. Toen 't net klaar was, twijfelde ik heel hard over de combinatie van die twee stofjes. Maar in combinatie met die knalgele broek vind 'k 't toch geslaagd.

De Vitrine

2010-03-27T18:52:00.003+01:00

En morgen, dan eindelijk, De Vitrine!!

Ik had een scoop beloofd, ik heb er een , maar minder groot dan ik had gehoopt.
Er zijn vier nieuwe stoffen van Michael Miller, een nieuwe van Kokka en linten van Rosa Pomar. Verder zijn de Retro Mushrooms en Handyman van Michael Miller terug.
En waar had ik nog op gehoopt? Een aanvulling op de Oliver+S patronen, maar belangrijker, mijn eerste collectie Alexander Henry-stoffen.
Miss Venividivixi en mijzelve zullen helemaal tot uw dienst staan. Bij elke aankoop van 30€ krijg je trouwens een bon voor gratis verzending bij de volgende on-line bestelling.
Dus, tot morgen op De Vitrine, in Het Entrepot in Brugge, van 10 tot 17h, met Vermiljoenshop en vriendinnen!!

De Valies

2010-03-25T21:25:00.005+01:00

Ik denk dat de valies van Riet was op blogmeet die de doorslag heeft gegeven. Wou al een tijd van de Planes-stof van Echino een tas maken, maar wist niet zozeer wat voor een. Een valies leek me wel cool, maar een helse opdracht. Na de Riet zo hip zien te staan te wezen met de valies was mijn besluit gemaakt.

Ik nam de valies van Beertje Bruin van Myarn, en telde overal een goeie 10 cm bij, of toch bij de lengte en de breedte, en maakte 'm ook iets dieper. Het patroon uittekenen was nog een makkie. De volgorde van het ineenzetten was wel wat anders.

Myarn haar valies had iets paspel-achtig in de randen, dus dat wou ik ook, en dan wel in 't zelfde als de binnenkant. Elk deel van de valies, binnen- en buitenkant werd verstevigd met de stevigste vlieseline (Volgens Meisjesmama bestaat er nog die steviger is, maar dat was toch de hardste rol, hoor, in de Veritas...)
De langste rits, ik moest minstens 106 cm hebben, bleek zo'n haperende metaalrits te zijn. De langste nylonrits was maar 90cm, denk 'k. Ik droomde nog even van een rits met twee litskes, maar die waren al helemaal te kort.
Binnenin maakte ik een kartonnen stuk samen bevestigd met 't vaststikken van de handvaten, aan de bovenkant; en een losse kartonnenflap, je ziet 'm op deze foto plat liggen, achteraan in de valies.

Zo was het namelijk ook bij Myarn haar valies, en ik durfde die niet in twijfel trekken. (toen ik die BeertjeBruinflap aan mijn moeder toonde knikte ze overigens bevestigend.)

De binnenkant is trouwens een Michael Miller stofje.
Ik was echt van plan hier een tutorial van te maken. Maar, weet je, ik ben zo geen tutorialheld, en als ik al na 5 stiksels de weg kwijt ben, dan komt het er helemaal niet van. Verder heb ik alle records gebroken aangaande mijzelve prikken met spelden tijdens het stikken en het verliezen van découvietjes. Wel maar één keer een gebroken naald.

Goed, ik kan weer buitenkomen, maar één valies in een mensenleven volstaat.

Blauw kleedje

2010-03-24T22:59:00.008+01:00

Op 't Stoffenspektakel kocht ik in 't kraam van de madammen van Den Beer de blauwe stof. Vier meter, ik realiseerde me dezelfde dag nog dat dat ruim onvoldoende was. De stof is namelijk maar 75 cm breed. Ik belde de dag erop naar Den Beer of ze drie meter aan de kant wilden leggen, dat mijn moeder erom zou komen. (Me jom, e ke bekennen je stemme, tis biekan ip wi, mo kiek kgoan zeker an de kant lehn) U moet weten, mijn ouders wonen in West-Vlaanderen en ik ook ooit met hen en Den Beer is zo'n winkel die ik sinds mijn prille jeugd frequenteer.
Patroon van een hemdje gezocht en een paar maten verkleind, wat is dat toch ook met die patronenboeken? Apetrots zijn ze dat ze ook patronen hebben tot maat 46. Maar geen mens die er aan denkt dat er ook vrouwen zijn die van nature vel over been zijn en blij zouden zijn met een patroon maat 32. De bloes zelf zag er zo al heel goed uit. Mijn echtgenoot probeerde me zelfs nog te overhalen alles zo te laten.

Van de lange mouwen maakte ik driekwartsmouwen.
Over de rok eraan heb ik even getwijfeld, met vouwen of zonder. Ik wou een relatief wijde rok (had achteraf gezien wat wijder gemogen.), maar vreesde dat de plootjes de taille zouden vernietigen.
Ik ging zo ongeveer overal te rade, en eindigde bij de gids, mijn moeder. Vakkundig legde ze voor de camera iets uit dat ze godet noemde. Of was het hodet?

Maar eigenlijk was ze gewoon niet meer zeker van de naam, alleen dat ik het gewoon moest doen end at het heel simpel was.
Wat ik dus deed en ondervond. Een rok die vanuit dezelfde breedte begint als de onderrand van de bloes en vloeiend breder wordt naar onder, zonder vloeken bij het tekenen. Simpel dus.
Achteraan, om nog beter te tailleren smockte ik een klein stukje.

Met mijn naaimachie-ne kan smocken niet door de elasstiek op de onderspoel te winden, behalve met een aangepast spoelhuis, dus zigzagde ik over het aangetrokken elastiekje.
Na 1 korte uitstap met mijn kersverse kleedje bleek mijn bovenste knoop nogal laag te staan, namelijk net onder de onderrand van mijn bh. Nog een extra knoop zou 't te veel doen sluiten, dus verborg ik een knoopje net boven 't bovenste rode knoopje.

En zo, klaar en helemaal tevreden:

Met riem of zonder?

Ik ben gelijk niet zo'n riemenmens. Ik merkte na één avond dragen met riem dat ik de neiging heb mijn buik in te trekken, om die riem niet te voelen. Niet dus...
En ik heb ook een nieuwe jas, gekocht bij Jacob. Ik mag dan misschien geen patronen vinden in mijn maat, ik kan wel lekker shoppen tussen de tweedehands-kinderkleren. Samen met deze jas kocht ik een miniparka in 't lichtblauw voor Alba. Echte schatten vind je bij Jacob. De vrouw des huizes heeft zeer goeie smaak, het is een winkeltje vol kleur, kortom de echte vintage stukken die je zoekt.
Vandaag ontdekt dat de knopen van mijn kleedje een beetje te ver uit elkaar staan. Als ik zit krijg ik gaatjes. Ik zal er dus overal nog een knoopje tussenzetten.

Edit: Aaaaaah! ik ben niet van West-Vlaanderen, ik heb daar alleen even gewoond met mijn ouders. Ik ben geboren in Gent en woon al meer dan de helft van mijn leven in Gent, ontvoering, dat was 't !!!

De sjakos van Alba

2010-03-22T20:36:00.006+01:00

Mijn kleinste meid leek zich stierlijk te vervelen, zo hele dagen aan de zijde van haar hard werkende saaie oude moeder. Het begon er ook naar uit te zien dat ze tegen haar zesde websites zou beginnen bouwen, gezien haar interesse en medewerking. Er werd opvang gezocht en ondanks de "hulp" van de dienst opvang van de stad Gent ook gevonden. Oh, wat een avontuur, mijn kleine Alba op een ander, het ging maar over 3 halve dagen, wat me, mijn inziens voldoende ruimte en stilte zou geven om goed door te werken, en Alba hét amusement van haar leven te bezorgen, natuurlijk.
Kijk, het is algemeen bekend (klik en geniet, wat is mijn Alba toch een lekker ding!!) dat Alba een sjakossenzot is, dus voor zo'n gelegenheden wil zij wel eens een nieuwe sjakos.

Op maat gemaakt, net groot genoeg voor twee katoenluiers een fles water en een appel, net klein genoeg om door dat kleine lijfje getorst te worden.

Met rits, zodat de hele inhoud door juffer-vanachter-op-de-fiets de openbare weg niet op wordt geflikkerd. De rits niet in het midden, maar een beetje meer opzij, anders hing de schouderband niet goed en hing het kleinnood uit evenwicht.

En hoe gaat dat nu, met Alba, zo sinds een maand op de opvang? Wel, euh, 't is te zeggen... Het kleine jong is een halve dag gegaan, en die was zozo. De tweede dag bestond uit trekken aan haar jas aan de kapstok, gecombineerd met "Mamaaaaaaaa", dat 4 uur lang, non-stop.(en ik had nog zo gezegd dat ze me moesten bellen)
Om een lang verhaal kort te maken. De sjakos wordt dagelijks gebruikt, en ik heb al vet spijt van die rits. De woorden "Open" en 'Ti" volgen elkaar op ijltempo op, terwijl ik tussendoor de helft van mijn naaikamer in 't zakske zie verdwijnen.
En verder wordt ze zo langzamerhand weer de oude, met de hulp van de homeopaat. Ze is vandaag met mijn Wederhelft nog eens op de opvang geweest en ze hebben er samen een uur plezier beleeft, woensdag gaat hij het nog eens proberen, maar diep in ons binnenste weten we dat ze er nooit echt naartoe zal gaan.

Geen foto's van de kokette wijze waarop ze haar tas draagt, ze is me gewoon iedere keer te snel af.

Edit: Ze hoeft voor mij niet te gaan. Als ze 't niet leuk vind', dan blihven we gewoon samen. Het heeft me doen beslissen dat we verhuizen, naar een huis met een tuin, zodat ze toch buiten kan spelen, wij.

Ik win nooit niks!

2010-03-21T20:00:00.005+01:00

En het werd tijd dat daar verandering in kwam.
Na de verwennerijen vorige week, waar andere bloggers zo netjes over blogden en het mij tijd daartoe ontbrak, won ik voor het eerst een give-away.
Een give-Away van Made in Belgium, een groep die een dak wil geven aan alle zelfstandige handwerkers in België met een vernieuwende en originele stijl.
Het ging zo: ze maakten een evenementpagina op Facebook, waarop je je als aanwezig kan melden, op een aangekondigd moment werden winaars geloot. En ik won, gerief van deze madammen: Something Strange,
Queen Nefertete*,
Annamarieke,
Titi + The German Kid.
Dit zijn mijn favorieten: een Playmobilemannekebroche van Something Strange.

En een gehaakte muts van Queen Nefertete. De flapjes krullen mooi omhoog!

Wil je ook eens je kans wagen, er loopt weer een give-away.
En alsof het allemaal nog niet voldoende was, reageerde ik vandaag op dit bericht van Madam Hert en ik krijg gewoon meteen al een mailtje terug dat ik een T-shirt krijg!

En dan nog dit: door een drukke job en een fantastisch evenement dat eraankomt, kom ik er amper toe nog veel te naaien, laat staan om die weinige maaksels ook nog te bloggen, vandaar dus deze blogstilte hier.
Deze week probeer ik het sowieso wat drukker te maken hier, ik wil een tas van Alba bloggen, en een kleedje dat ik voor mezelf maakte, en misschien ook nog een tuniek voor Myarn, althans als ik die afgewerkt krijg. En, als de leverancier-goden me goed gezind zijn (en dat zijn ze tegenwoordig, ik heb nieuwe delivery-guy bij DPD en hij lijkt op Javier Bardem)kondig ik eind deze week een scoop aan voor Vermiljoenshop op De Vitrine. Dus, stay tuned, deze wil je niet missen! (en nu hoop ik maar dat ze echt hun best gaan doen om alles op tijd hier te krijgen)

Kijk eens bij het Kaartjeshuis!

2010-03-05T12:14:00.003+01:00

Ik ken twee kanjers, de mannen van het Kaartjeshuis. Echt mannen met faam, omringd door schoon volk en voorzien van goeie smaak. Dat bewezen ze schitterend op hún Invasie.
Even geleden vroegen ze me om hun maatje te worden, dat doet wat met een mens...
En dan vandaag, zo ongeveer bij m'n ontbijt: dit!

Mijn wangen hebben 't kleur van mijn winkel!

Merci, hé, gasten!

(Op De Invasie was ik zelfs te verlegen om een praatje te gaan maken...)

Fotografeer eens een jurkje...

2010-02-23T22:27:00.002+01:00

In het kader van, als ik niet aan naaien toekom, dan blog ik een stuk uit de tijd dat ik niet aan bloggen toekwam...
Het fotograferen liep alleen niet zo vlot, zo met gespuis in huis...

Van "Hé, leuk, een spiegel" over "Juij! Foto's!", langs "Tof! Mag ik mee doen?", tot "Om ter langste tong".
Maar, 't gaat dus eigenlijk over 't kleedje, waar ik nog steeds niet over uit ben of 'k 't nu mooi vind.
En Alba haar vestje, dat is voor de volgende keer.

Laat je overrompelen door De Invasie!

2010-02-20T20:08:00.008+01:00

Zin in een zondag thuis, of in Iets Spectaculairs? Ga naar De Invasie!

Jong talent van Belgische bodem valt Brugge binnen, stelt tentoon en verkoopt. Geen huis-, tuin- en keuken-maaksels, maar het échte werk!
Keramiek, mode, heerlijk eetbaar, juwelen of hout, je vindt 't er allemaal en stuk voor stuk het neusje van de zalm.
Proefje al even mee?
Kunst met een wel zeer zoet smaakje, Julie's House uit Gent.

Het genie Roos Vandekerckhove met de meest sublieme kleuren-, grondstoffen- en vormencombinaties.

Of hebt u het meer voor schilderkunst? Geniet van Juffrouw Thea.

Of uniek meubilair van Christine Hermans.

En niet te vergeten, Emilie Vercruysse, met kast, fototoestel en haar onwaarschijnlijke talent ook joú kind zo beeldig op een magneet te plakken!

Denk je "Hoera, daar wil ik bij zijn", kom dan, samen met ons en nog veel anderen, je tanden zetten in dit en de rest.

De Invasie, zondag 21 februari 2010, van 10 tot 17h in de MaZ (Magdalenazaal - Magdalenastraat 27 in Brugge.

I ♥ my sewing machine (deel 2)

2010-02-11T16:58:00.003+01:00

Onlangs op deze blog iets heel mooi ontdekt: de hangertjes van Pinglebell.
Ik moest echt streng zijn tegen mezelf, of ik had de winkel leeggekocht, het zijn er zo veel!
Ik koos er uiteindelijk drie! En dan was het wachten op de postbode...Zeven tot dertig dagen beloofde het trackingsysteem, en zie, een luttele acht dagen later, een pak uit Taiwan.

Alice en het Naaimachientje voor mezelf, de Roodborstjes voor 't Meest Fantastsche Vrouwmens op Aarde, want zijn heeft roodborstjes en de tuin en zie ziet die beestjes graag, en ik zie haar graag. Meer logica heeft Vermiljoen niet nodig.
Deze is voor mij, de voorbije twee dagen, mijn favoriet:

(en deze kocht Tiene)

boekjes en papier

2010-02-09T20:33:00.003+01:00

Herinnert u zich deze nog? En dan bedoel ik niet de bloem, maar de agenda. Content dat ik daarvan ben. Dit is het eerste jaar in mijn leven dat ik ook effectief een agenda nodig heb, en ben blij dat 't er eentje van Cornelia en Ruth is.
De agenda kocht ik op Marché Bricolé, dit notitieboekje kwam ik tegen op de Facebookpagina van Quartier Bricolé, en wel daar.

Het kleur, maar vooral de foto vooraan deed 't 'm!

Het eerste blad ziet er zo uit:

Geleverd met een briefje:

Als je meer wil zien van Cornelia en Ruth, dan kan je tot 28 februari nog vitrine gaan kijken in de Langestraat 20 in Brugge.
Of naar De Vitrine gaan, een beurs van 13 winkeltjes en ateliers in Het Entrepot in Brugge. Ook ondergetekende zal daar aanwezig zijn met al haar marchandise.
En als u zich afvraagt waar ik tegenwoordig mee bezig ben, behalve met wachten op drie bestellingen stof en één bestelling linten, awel die site maken en hopen dat het er ooit wel goed uit ziet...

I ♥ my sewing machine

2010-01-26T20:00:00.004+01:00

en moet er dringend nog eens iets op maken.
Maar ben gelijk met wat andere dingen bezig, en weet trouwens niet zo goed wat gemaakt. De kasten puilen uit van wintergerief. Zou ik al aan zomerspullen durven beginnen?

De T-shirt is geflockt, by the way, naar een figuurtje uit We Love Crafts Magazine. Allemaal kleine stukjes flockfolie.

Kijk wat ik heb gekregen.

2010-01-14T19:09:00.003+01:00

Ik overwoog nog even de titel "Nog iemand een broek?", maar vreesde de reacties...

We hebben nogal een ingewikkelde brievenbus, vooral omdat ze onze huisnummers zo nu en dan eens veranderen, en de postbodes danig in de war zijn. Ik kruiste de postbode deze morgen, en zag hem nog net een pak in een -andere- brievenbus stoppen. ik dacht, ik wacht even op mijn post, en knoopte een gesprek met hem aan over de nummering. En toen "ontdekte" hij plots dat er ook nog een letter tussen staat. Prompt haalde hij de doos weer uit de andere brievenbus en gaf die aan mij. Mooi, dat dacht ik dus al...
Vingerloze wanten!
Van Lisette! Ik maakte een broek, weet je nog?
En nu krijg ik dit! Deze heerlijke wanten en deze wondermooie vilten-strookjes-tas.

En ik ben er zo blij mee, dankjewel Lisette!!!

Ik kocht mezelf een verjaardagscadeau...

2010-01-12T20:49:00.005+01:00

Even voor nieuwjaar kocht ik mezelf een verjaardagscadeau. Nee, vorig jaar moest ik niet meer verjaren, en ben ondertussen nog steeds even oud als toen, maar ik botste er toen op dus...
Ik zag een hele mooie ring in deze Zweedse winkel. Ik plaatste de ring in mijn winkelmandje. Ik zag dat er ook een ketting was die er bij hoorde, en plaatste die ook in mijn winkelmadje. Het gaf een fijn gevoel ze zo vredig naast elkaar te zien staan,, maar bedacht toch dat het er misschien over was mezelf 2 verjaardagscadeaus te geven. Dus delete ik de ketting.
Ja, ja, dat had ik wel gedacht, tot veel minder dagen dan de site aangaf later mijn bestelling arriveerde. Wat had ik plots een mooie nieuwe ketting... Ik had dus niet de ketting gedelete, maar de ring... Er zat een heel leuk kaartje bij, gericht aan mijn echtgenoot (om me zelf niet zielig te vinden had ik het in zijn naam besteld...) "I feel happy knowing that this necklace will walk the streets of Gent." Daar zou ik het dus al voor doen, hé!

Op de site van Sägen Butik bleek de ring ondertussen al verkocht. Er was nog één van dezelfde reeks, maar die bleek twee maten te groot te zijn.
Ik stuurde een mailtje waarin ik mijn lompigheid zowat uitlegde, en daarachteraan een smeekbede of ze toevallig niet nog ergens zo'n ring kon weten te fabriceren. En ja hoor, antwoord. Ze had er nog één, als ik hem wou zou ze hem op de site zetten met de naam Amanita Red for Lien (ja jongens ik heet in 't echt dus niet Vermiljoen). Wat had ik jullie daar graag een foto van laten zien, mijn naam op een website, met mijn ring er naast. Soit, Elin (de kunstenares van dienst) bleek er nog twee op voorraad te hebben, dus ik mocht gewoon kiezen welke ik wou (zonder Lien op de website).

En wederom, veel minder dagen dan de site aangaf later, ontving ik mijn ring. en nu heb ik dus, compleet erover, een halsketting met bijpassende ring (of omgekeerd).
De ring gaf de naam aan de reeks Dining with Grandma. De ring is namelijk gemaakt van het jaren '50 porselein waaruit Elin Sigrén van Sägen Butik haar grootmoeder koffie dronk.
Ik vraag me nu al de hele tijd af, zou ze de doos met het porselein laten vallen hebben?

The postman always rings twice

2010-01-07T18:23:00.008+01:00

Ik wou wel eens een Japans boekje testen. Ik kocht er eentje In Julija's Shop. Een leuk, heel mooi winkeltje in Antwerpen. Was blij er eens te zijn geweest! Julija en ik begonnen op ongeveer hetzelfde moment met onze stoffenwinkel, zij meteen voor echt en ik met de webwinkel. We wisselden wat handige leveranciers- en douane weetjes uit. Het maakte me nog vrolijker dan ik al was bij het hebben van een stoffenwinkel. Ik maakte namelijk ooit draagdoeken, en daar had ik het gevoel dat sommigen je er naar het leven stonden. Maar het stoffenwinkelwereldje is hélemaal anders.
Soit, ik overwoog al even om wat Japanse patronenboekjes in de winkel te leggen, maar wou er eerst 'ns eentje zelf testen.

Een broek dus. Zeer duidelijke uitleg in het boek.Echt, je moet er geen letter -euh, karakter- Japans voor kunnen. Af en toe zie je bij de goeie tekeningen, tussen de tekst een afmeting staan die voor ons perfect leesbaar is.
De maattabel, da's iets anders. Nagemeten bleek ik in de kleinste maat te passen. De broek helemaal afgewerkt, en wat bleek, de broek was amper over m'n achterste te krijgen. Na wat gesleur probeerde ik de broek dicht te ritsen, waarna datzelfde achterste in een plat genepen pannenkoek veranderde. Verdere details bespaar ik u, de broek was te klein.
Zonde van de broek, behalve als ik iemand vond die dunner is dan ik. Geen makkie. (Geloof mij, je wil mijn maat niet weten.)
Lisette, dacht ik, die is dun, ik heb haar nooit gezien, maar leid het gewoon af. Dus ik stuurde haar een mailtje.
Volgens de maat die zij me doorgaf, leek de broek te gaan passen. Benieuwd, je weet maar nooit, stuurde ik de broek op.
En ja hoor, de broek past haar!
Ik begon ondertussen aan een nieuwe broek, een maat groter. Net dezelfde broek, zomaar nog een keertje opnieuw.

Met rood paspelbandje. Vond de koningsblauwe stof een heerlijk kleur om een broek mee te maken, maar wou een gewone blauwe broek vermijden. Dus nu we toch bezig waren... Ik overwoog nog even dit paspelbandje opnieuw te doen, maar dacht dat een rood toch feller zou zijn.
Bij de vorige post vroeg me iemand hoe je paspelband maakt. Het makkelijkste is te vertrekken met gewone biaisband, je weet wel, van dat lint dat twee keer gevouwen is. Je vouwt dat dubbel, met een touwtje in het midden ertussen. Daar stik je dan mooi langs, een blinderitsvoet is daarbij zeer handig. Je kan je biaislint ook zelf maken, zoals bij dit kleine broekje dus. Je koopt een biaislintmakertje (een metalen dingetje, te koop in bvb de Veritas in verschillende maten), dat het vouwen van het lint vlotter maakt. Je lint knip je door schuine stroken (biais, dus) uit lint te knippen, en die verschillende stukken aan elkaar te stikken tot één lang lint, en daar dan net als bij de kant-en-klare biais een koordje tussen te stikken.
Ik haalde mijn koord in de Banier. De dikte kies je zelf, niet te dik, niet te dun (voor exacte wetenschappen moet je niet bij mij zijn...).

En nu past ie dus! Hij past per-fect durf is zelfs zeggen. Bij patronen van broeken moet ik de kruisnaad altijd serieus verkleinen, anders hangt mijn broek te fladderen aan mijn derrière.
Maar goed, de op één na kleinste maat, volgens de maattabel zou die broek te groot voor me moeten zijn. Vreemd, vooral als je weet dat de broek er eigenlijk zo had moeten uitzien...

Dus, óf Japanners zijn echt heel klein, óf Japanners kunnen niet goed meten. Of gewoon de twee, maar ze maken wel mooie patroontjes, en da's 't voornaamste.
Uit de reacties op mijn vorige post kan ik afleiden dat Alba een echte fanclub heeft. Voelt u u aangesproke, dan is deze foto er speciaal voor u!

Gnègnè ik sta er toch op...

En dan ga ik nu aan mijn eerste postronde beginnen.

Ernstige Alba

2010-01-06T20:34:00.004+01:00

Een nieuw broekje voor Alba.

Mijn kleintje, ze waant zich al helemaal in de klas.
De Oliver+S Teaparty Playsuit, maar dan met lange pijpkes. Nu ja, lang... Alba is nu niet bepaald een langbenig model, er moest niet zo veel bij. Bij nader inzien had ik de pijpkes toch beter nóg langer gemaakt, want ondetussen is de broek gewassen (nee, ik was niet voor, tekort aan organisatietalent en te lui) en 't kind heeft nu sneeuw in haar kelder. Ik had een ruime zoom genomen, ik heb 'm net opnieuw uitgelaten, en er staat gelijk al een lijntje. Da's grungy zeker?
Er zit een geel paspelbandje. Zelf gemaakt, dat paspelbandje. nu niet om trots op te zijn, er bleker kant-en-klare gele paspelbandjes net naast degele biaislinten te liggen in de Veritas...

En vanwaar haalde gij die schone stof?
Ah, uit mijne winkel, natuurlijk.

Oliver + S winnaar.

2010-01-02T18:44:00.004+01:00

Wat een voornemens allemaal!
't machien heeft geloot!

't Is Naais!
Gefeliciteerd!

En aan jullie allemaal, een mooi, warm en creatief 2010!!

poppengoed

2009-12-28T22:43:00.005+01:00

Door naaimachinekwesties was de kerstbuit voor de jeugd van onder de naaimachine beperkt (dat van niet onder de naaimachine bijgevolg niet...)
Vorig jaar scoorde ik met kleertjes voor Myarn haar pop Lotje. Alba heeft nu ook een Haba-pop, waarvan ze de zorgen volledig aan haar zus over laat. En omdat een vrouw nooit genoeg in haar kast heeft hangen, maakte ik wederom kleertjes. Lotje blijft nu naakt, en de-pop-van-Alba (die verder nog geen naam heeft en dus ook gewoon zo wordt genoemd) gaat nu goedgekleed door haar poppenleven. Zo goed gekleed zelfs, dat ik haar vandaag aantrof met ál onze poppekleertje aan haar lijfje...

Een kleedje, reversible (geheel niet volgens de regels van de kunst, maar ik wou die steek van mijn nieuw machien proberen)
Daaronder een broek en een T-shirt, samen een yogapak (ja, zo'n poppen hebben wij) of een pyama, naargelang de mood.

Met een blauwe flockfoliester. (Het kind mist gelijk wel nog een haarband)
Voor ballerina-dagen (want die hebben we allemaal wel eens) een poging tot tutu. Myarn vond dit in alle geval hét toppertje, mooi zo, want de tutu was een kwestie van 3 minuten (de andere items waren nu niet bepaald meer werk).
Om wanorde te vermijden maakte ik ook een opbergzak.
In eerste instantie werd die goed gebruikt, maar maak me voor de toekomst verder geen illusies
De popjes worden dagelijks ook zo ongeveer 88 keer ingestopt, in de nieuwe slaapzakjes. Gewoon twee keer twee gevulde sloopjes met en paar kleine steekjes aan elkaar gezet.

Let bij deze laatste foto ook eens op de achtergrond, en aanschouw onze gedeeltelijk blauwe vloer. De verf was op, we waren van plan nog verder te schilderen, maar toen kwamen we hier wonen en waren we te lui om alles weer aan de kant te zetten om verder te schilderen... En ja, we hebben ook een verlengdraad recht door ons huis. Ons huis, lacht u even mee, die Zsazsa tipte aan een Duitse interieurfotografe... En dan moet ik dus doodernstig kunnen antwoorden dat ik echt niet ben wat ze zoekt...

En net zoals ik het vergat in te pakken op kerstavond vergeet ik ook nu weer het herpimpte poppemandje. Je hebt 't nog van me te goed.

A table!

2009-12-26T12:42:00.009+01:00

Eerst hadden we een piepende en wiebelende tafel en toen een heel kleintje, dus werd het tijd voor een echte tafel, van mans hand.

Het blad was een "restje" van een ander project. Over de poten hebben we een hele tijd getwijfeld. Ik dacht eerst aan poten van een oude tafel, maar een aantal tochtjes naar de Kringwinkel vertelden ons dat dat niets werd. De enige die we vonden waren grote, zware lompe dingen, met gedraaide donkerbruine tussenschotten, en dat zagen we niet zitten.
Het heerlijke boekje Bazaar Style bracht de oplossing. En dat resulteerde in dit:

Van nog meer restjes.
Zo'n schoon tafel, daar moest iets tegenover staan. Dus mocht elkeen van 't gezin een stofje kiezen in de winkel, en daar maakte ik placemats van.

Omdat Alba nogal een vettig eterke is, voor haar geen stofje, maar een placemat van toille cirée, gekocht bij Keet in Huis, op het KNMS-eiland in Amsterdam.

De placemats zijn heel eenvoudig te maken: Je hebt 2 stukken stof nodig van 47*36cm.
Elk stuk verstevig je met vlieseline met het nummer H630. Ik kijk nooit naar de nummers van vlieseline, maar deze was echt de gedroomde, dus geef ik je graag het nummer mee.
Zoals je ziet is het vlieseline (van het opstrijksoort) met een heel dun wattelaagje.
Met de goeie kanten op elkaar naai je de stukken rondonrond op elkaar, keren en twee keer de rand doorstikken.
En dan wil ik dit nog even met je delen:
Alba goes Japan...

Maar dan niet helemaal zoals het hoort.

Het is niet overal een witte Kerst

2009-12-25T20:38:00.008+01:00

Dat heb u ongetwijfeld al gemerkt. In Ukkel mag er dan wel 1 centimeter liggen, waarmee de officiële norm voor een Witte Kerst is gehaald, ten huize Vermiljoen is er maar hier en daar en wit vlekje meer te bespeuren.
Mijn eigenste ouders zien hun witte kerst al helemaal aan hun neus voorbijgaan, ze bevinden zich (laat ons eerlijk zijn, waar IK me had willen bevinden) op de evenaar, meerbepaald in Bujumbura. Niet om even exotische te doen, maar op familiebezoek. De helft van hun gebroed woont daar, zijnde mijn broer, samen met gemalin en nageslacht. Voor dat nageslacht, Mila, had ik voor hun vertrek nog een kleedje in elkaar genaaid. Op een paar details na, want zoals u zich ongetwijfeld herinnert gaf mijn naaimachine de pijp aan Maarten.
Ik drukte mijn ouders op het hart zeker een foto van Mila met Koi-jurkje te maken, want ik had het kleinnood nog niet eens af gezien, aangezien mijn moeder het uiteindelijk op haar machien heeft afgewerkt.
En vandaag ontving ik , vergezeld met kerstwensen van op een terras in Buja, waar het net begon te regenen, deze foto's.

Mila in haar bolle halterjurkje.
En ja, u hebt het goed, Bujumbura is de hoofdstad van Burundi, het land dat u nu MOET kennen, dat land van die muggen, uweetwel. (voor alle duidelijkheid, er zijn nog veel meer landen met van die muggen, en voor alle duidelijkheid, Burundi is nog veel meer dan die k*tmuggen). Onze aller Siska en haar maatjes Sam en Sofie slaagden er in om de voorbije week 3.649.595 € bijeen te vinden, oftewel 729.919 muggenetten.
En dan een boodschap voor mijn schoonzus (leest voor de gelegenheid over uw schouder even mee, u mag natuurlijk ook naar het filpmpje kijken, maar voor u zal 't lang zo euh absurd niet zijn als voor haar)
Kijk Lyse, zo wordt geld verzameld. Onder andere door te staan zingen aan dat glazen kot waar ze voor een week drie man in hebben opgesloten...

Geen idee waar die 2000€ vandaan kwam.
Maar goed, zaterdag vertrekken mijn ouders en Co naar Rwanda, naar Gisenyi, waar ik, op een paar dagen na, zes jaar geleden mijn kleine Etienne leerde kennen. Mijn kleine Etienne, wiens leven beheersd werd door veel te veel honger, veel te veel muggen en veel te weinig moeder.
In het ziekenhuis waar ik hem had leren kennen, stierf hij een aantal maanden later aan malaria. (het bestaat dus écht.)

Oliver + S Give-Away!

2009-12-24T13:38:00.008+01:00

Oliver + S-patronen bij Vermiljoenshop én Kerst in het land. De ideale combinatie voor een Give-Away.
Laat hier tot de laatste minuut van 2009 je beste voornemen voor 2010 in een reactie achter. Op 1 januari loot ik de winnaar van een patroon naar keuze van Oliver + S!

Delivery services...

2009-12-21T23:09:00.009+01:00

Ik help mijn naaimachine naar de verdoemenis, dus ik bestel een nieuwe. We schrijven 13 december. Op de site van die winkel staat dat als je op zondag bestelt je de machine op woensdag in huis hebt. U hoort me al komen, op woensdag geen machine, alsook niet op donderdag, enzovoort. Paniek, zweet, woede ook. (en steek het hier niet op die sneeuw, woensdag was er nog geen vlok!)
Je belt wat, je flipt wat, je belt nog wat. Vandaag blijkt dat TNT, de kwistenbiebels, niet uitrijden op maandag. Lap!
En daar klopt dan plots iemand op de poort. Aha, mijn maat van UPS, met nieuwe stof voor de winkel! (het is namelijk altijd dezelfde type).
Ik sleur mijn rollen de trap op, en daar gaat dan plots de telefoon. Hij die niet uitrijdt vandaag, staat een straat te ver en vraagt hoe hij moet rijden. Verbazing, verwondering, een zucht van opluchting.
Hup, machine ge-incasseerd en 5 minuten later staat mijn echtgenoot thuis met een doos onder de arm. Amazon, is dat voor jou? Oh yes. De oen van een postbode die we hebben heeft mijn doos met boeken gewoon aan het hek aan de straat op de brievenbus gezet. Maar goed, je hoort me niet klagen, mijn doos was de douane niet gepasseerd en da's ook al reden tot juichen, en de boeken zouden, volgens Amazon, niet voor 25 december aankomen. Soms is het beter weinig te verwachten...
En dit heb ik dus gekocht:
The Creative Family en The Handmade Home van Amande Blake Soule, van de blog Soulemama.

Weekend Sewing van Heather Ross.
En Design-It-Yourself Clothes- Pattern Making Simplified van Cal Patch.
Ik ben benieuwd.

Ongetwijfeld merkt u de tafel op... (je weet maar nooit). Gekregen van mijn man, hij gemaakt, voor mij - allé voor ons - voor mij dus. Morgen of zo meer daarover...

De kerstboomstok

2009-12-18T12:29:00.005+01:00

Annelyse, curieuzeneuze.
Zie hier onze boom. Heel klassiek, zilveren bollen, mat, glanzend en met blinkers. Myarn en ik hebben 'm samen versierd, de bollen deden we samen, ik deed de lichtjes op m'n eentje. Naast de boom zie je onze huisheilige staan. De heilige Lieve.

't Is niet voor 't een of het ander (alhoewel, de heilige Lieve staat voor de huislijke vrede), maar je weet nooit dat 't werkt. Eigenlijk en bovenal, de Lieve in mijn leven het meest fantastische mens dat er bestaat. Daarom kocht ik de stolp met pop in de Kringwinkel. Ze maakt niet echt deel uit van de kerstdecoratie, eerder van de permanente decoratie.

En nu nog een klein vervolgje op het blogbericht van gisteren. Ik nam de fiets. Ik riep Meisjesmama nog even na op de speelplaats voor "Mietje", want zij had me de fietstocht namelijk afgeraden. Ik had beter gewoon m'n mond gehouden. Na wat boodschappen in de stad bleek het donker te zijn. Niet getreurd, lichten aan en weg zijn wij... Niet dus. Mijn achterlicht bleek niet meer te werken. Ik overwoog nog even om andere te kopen, maar vond geen goed systeem om onmiddellijk op de bakfiets te kunnen bevestigen. Zonder lichten, daar begin ik niet aan. In onze straat fiets ik dagelijk 2 schrijnen voorbij voor 3 verkeersslachtoffers. Ik wil niet met mijn kind een eigen schrijn, laten we daar duidelijk over zijn.
Dus bel de ik manlief, die me met bakfiets en al kwam depanneren. Myarn en ik wachtten (en dat duurde een poos) in het park. Het donkere, ijskoude park, zo bleek. Myarn weigerde zich nog te bewegen, waardoor ze het knap koud begon te krijgen. Ik zocht een bank en wikkelde m'n kind in mijn lijf. Tranen met tuiten heeft ze gehuild, gejankt van de kou.
Thuis heb 'k haar een warm bad gegeven, haar warme chocomelk heeft ze laten staan...
Janina en Celestine, laat me de kerstboom zien!!!

Secret Santa in de sneeuw.

2009-12-17T12:09:00.005+01:00

Begin oktober kwam zij met het idee. Ik twijfelde nog even maar schreef me toch in. Mijn "slachtoffer" moet nog even wachten. Het is klaar, al even, en hoewel ik dagelijks in de Post kom, moet het ding nog gepost geraken...
Eergisteren kreeg ik post, van mijn Secret Santa, Juffrouw Wallie. Eergisteren wazs ik te lui om te bloggen, gisteren vond ik de foto's niet mooi, en daarom is het vandaag, hier, een Witte Kerst.

En wat kreeg ik? Chocolade, een tas en hele mooie houten knopen.

En ondertussen, in de sneeuw...

Heel voorzichtig...

Verwondering...

Myarn begon de dag bij haar papa, en ze was naar het schijnt door het dolle heen met de sneeuw. Zou ik haar met de bakfiets ophalen van school? De bruggen die ik over moet doen me toch een beetje twijfelen...

Petit Bazaar in beeld

2009-11-30T21:28:00.004+01:00

Het zijn heftige weken geweest. Veel voorbereiding gehad aan Petit Bazaar, maar het loonde. Samen met twee assistentes, onze Meisjesmama en (jongensmama) Inge had ik zondag mijn eerste echt ontmoeting met het publiek. En wat voor één! Petit Bazaar was een formidabel succes!
Meisjesmama zorgde tussen twee meet- en knipbeurten door voor het maken van een paar foto's. (en ja, ik doe nu echt heel gauw iets aan die fenomenale wallen onder mijn ogen, namelijk... slapen)

En ondertussen: mijn dochter aan onze voeten ge-entertaind door mijn moeder.

Bedankt allemaal!

Pixie Alba

2009-11-22T20:53:00.004+01:00

Een week geleden aangekondigd, maar er bijlange geen week aan gebreid, had nog wat anders te doen, voorbereidingen voor Petit Bazaar, wat gepruts hier en daar en helemaal geslaagd voor mijn theoretisch rijexamen, bij de eerste poging dan nog wel!
Ik gebruikt voor het mutsje van Alba wol van Debbie Bliss, Rialto, in het zacht fluogeel (wat het bij momenten blijkbaar nogal moeilijk te fotograferen maakt, ongeveer elke foto die ik heb gemaakt is overbelicht in het mutske)
Ondanks mijn vrees is, eens vertaald, het patroon poepsimpel.

't Is te zeggen, het zou poepsimpel kunnen zijn als je wol gebruikt met dezelfde aantal steken in de breedte en de lengte als het proeflapje van het patroon. Mijn proeflapje was dus anders, vandaar de berekeningen op mijn plan. En dan nog het blijft redelijk gemakkelijk.

Goed, daar gaan we dan. (vertaling van hier)

Nodig: wol die in een 2*2 ribbelsteek een proeflapje van 10 op 10 cm 36 steken telt en 36 naalden; en de bijhorende naalden.

opmerking: dit mutsje is makkelijk om in maat aan te passen. Vergroot of verklein met een veelvoud van 4 steken. Hou er gewoon rekening mee, dat je, met elke 4 steken die je bijvoegt of vermindert, je 8 mm bijvoegt/vermindert aan de hoogt van de muts.

Steken patroon:
2*2 rib (meervoud van 4 steken + 2;
rij 1 (goede kant): Rechts 2, *Averechts 2, R2; herhaal van * tot einde
rij 2: Brei rechtse steken zoals je ze ziet rechts, en averechts op de averechtse steken
herhaal rij 2
(maw een simpele 2*2 ribbelsteek dus.)

1*1 rib (meervoud van 2 steken) dit is de steek die gebruikt wordt bij het sluitingsbandje)
alle rijen *R1, A1; herhaal vanaf * tot einde

maat: 3-12 maanden (12-24 maanden)

mutsje:
zet 98 (106) steken op; begin 2*2 rib
brei zo door voor 4 naalden (rijen)
vorm van de hoed (hier begint de telling weer bij een, voor alle duidelijkheid, dit is ná die eerste 4 naalden):
rij 1 (goede kant): R6, brei in 2*2 rib tot de laatste 6 steken, brei die laatste 6 steken rechts
rij 2:Rechtse steken rechts breien, averechtse steken averechts breien
rij 3: herhaal rij 1
rij 4: R8, brei in 2*2 rib tot de laatste 8 steken, brei die laatste 8 steken rechts
rij 5: herhaal rij 2
rij 6: herhaal rij 4
rij 7: R10, brei in 2*2 rib tot de laatste 10 steken, brei die laatste 10 steken rechts
rij 8: herhaal rij 2
rij 9: herhaal rij 7
rij 10: R12, brei in 2*2 rib tot de laatste 12 steken, brei die laatste 12 steken rechts
rij 11: herhaal rij 2
rij 12: herhaal rij 10
rij 13: R14, brei in 2*2 rib tot de laatste 14 steken, brei die laatste 14 steken rechts
rij 14: herhaal rij 2
rij 15: herhaal rij 13
rij 16: R16, brei in 2*2 rib tot de laatste 16 steken, brei die laatste 16 steken rechts
rij 17: herhaal rij 2
rij 18: herhaal rij 16

opmerking: je maakt nu ribbels die loodrecht op de andere ribbels staan.

rij 19-64 (70): ga verder tot er nog 2 steken overblijven in de 2*2 rib in het midden van de muts. Je vermeerdert dus elke 3e rij de eerste en laatste aantal steken met 2, en bijgevolg verminder je het aantal 2*2 rib-steken met 2 aan elke zijde.

Knip de draad door.

Het oorspronkelijke patroon stelt hier voor de 98 (106) steken te vedelen over 2 naalden en de delen aan elkaar te zetten met de http://www.knitty.com/ISSUEsummer04/FEATtheresasum04.html. Er zijn filmpjes te vinden op YouTube, de een al wat duidelijker dan de andere. Na een avondje breien was mijn muts klaar, ik had helemaal geen zin in de Kitcheners Stitch, dus ik kantte het werk af, en naaide het gewoon aaneen.

Dit is een foto van de binnenkant, daar is dus een naadje, maar aan de buitenkant is het compleet niet zichtbaar, wat van mijn poging tot Kitcheners Stitch niet gezegd kon worden.

nekbandje:
zet 10 steken op, begin de 1*1 rib, brei tot het werk 30,5 (32,5) cm meet, of 9,5 cm korter is dan de gewenste eindlengte. Maak verdeeld over die 9,5 cm 3 knoopsgaatjes.

Naai de boel aaneen, zoek een knoop en naai die eraan. Hou vervolgens je kind in een houdgreep, want ondanks je toewijding bij het maken van dit prachtige kleinnood zal je kind initieel weigeren de muts te dragen. Althans, zo is het mij vergaan.

En wat komt Pixie Alba zoal tegen?

Kaboutervrouwtje

2009-11-15T15:07:00.005+01:00

Oh wat ging dat langzaam! In de herfstvakantie geen klop gedaan en na de vakantie wel héél erg traag gewerkt. En nu ook nog wat slabakkend met 't bloggen...
Maar goed, Alba's winterjasje is klaar.

Ik vind nu geen enkele afbeelding om het te staven, maar het doet me enorm denken aan een winter kaboutervrouwtje van Rien Poortvliet.
Het patroontje komt uit de winter-Knippie van dit jaar. Na het fiasco met Myarn haar jas, had ik geen zin om weer zelf een patroon te tekenen. Nu zijn mooie peuterjas patroontjes nogal moeilijk te vinden. Vaak zijn ze met aangeknipte mouwen, en missen alle elegantie. Dit patroontje was wat ik hoopte te vinden...

Nu het al een ^paar dagen klaar is en ik haar er al een paar keer mee heb zien rondlopen zie ik wel dingen die ik anders zou hebben gedaan, en de volgende keer dat ik dit patroon gebruik ook zal doen. De vouwtjes aan de passen zijn leuk, maar teveel. 't Is te zeggen, het voor- en achterpand vind 'k nogal te weinig. Het heeft bij momenten iets van positie-mode. Laat ons eerlijk zijn, we zijn graag zwanger, maar voor de garderobe moet je 't niet doen...

Binnenin moeten eigenlijk gewone knoopjes komen, maar dat afwerkingsgepruts met die onzichtbare knoopsgaatjes is nu niet aan mij besteed, drukknoopjes dan maar. Dat bleek bij het eerste aandoen een goed idee. Ik had het jasje een paar keer aan Alba gepast voor 't af was, en dat was niet helemaal naar haar zin. Toen 't klaar was en ik 't haar voor 't eerst ging aan doen om boodschappen te doen, smeet ze zichzelf vol overgave in een Spaanse colère inclusief stampende driftbui (...). Een drukknoopje gaat sneller dicht op zo'n moment...

En, dan wil ik zeker hier eens naar linken, want sinds ik dit jasje voor 't eerst zat is 't altijd in m'n hoofd blijven plakken.

Ben ondertussen aan een mutsje voor Alba begonnen. Het gaat sneller dan ik dacht en het is een pak simpeler dan ik vreesde. Ge moogt u er aan verwachten, inclusief vertaling van het breipatroon.

Nog een shop-update

2009-11-15T15:00:00.003+01:00

Heathet Bailey en Joel Dewberry bij FreeSpiritFabrics.

En moois van Liberty Art Fabrics: 3 klassiekers (de 2 rechtsboven en rechtsonder), en 3 stofjes die pas in de winter 2010-2011 in kledingvorm in de winkel zullen liggen.

shop-update

2009-11-05T21:12:00.004+01:00

Het is altijd leuk om pakken te krijgen. Ik begin de delivery-boys al te kennen en zij mij, er kijkt gelijk geeneen meer verbaasd bij het zien van ons huis én van mijn wildenthousiasme als ik zie waar 't vandaan komt.
Deze keer uit Japan: Vijf klassiekers van Kokka, de appeltjes en de bloemen, en eentje van Echino, prachtige blauwe heerlijke canvas met de auto's. Vanaf nu in de winkel.

P.S. In verband met de meeting, ik verzamel nog heel even wat comments, en dan krijgt elke commenter van mij een mail, kwestie dan eens werkelijk aan de organisatie te kunnen beginnen...

wie doet mee(t)?

2009-11-01T17:00:00.006+01:00

Aan alle Eloleo's, Tante Hildes, Celestinen, Prutsen, Meisjesmama's, Annelyses, Dotjes, Rieten, Miekes, Sarahs, Koekepeertjes, Zsazsa's, Bombilla's, Janina's, Liesels en alle lieve Bloglandbewoners die ik schandelijk over het hoofd zie. Wat dachten jullie van een herfstige blogmeet, of als we 't traag plannen een winterblogmeet?
We kunnen ook internationaal gaan, en er alle Danen, Guusjes, Hutseflutsen, Muriels, Siepsen, Anouken en al die andere Nederlandse tatergrage dames bij sleuren. Of organiseert dat makkelijker in de zomer?

Dan rest alleen nog de vraag, Waar en Wanneer?

Hoe een paars jasje uiteindelijk een blauw jasje werd.

2009-10-29T20:21:00.007+01:00

Herinner je je deze nog? Mooie zakken, hé, de knoopsgaten waren ook mooi... Maar de rest... *zucht* De kraag zat fout de schouders te breed, het model te zakkig, en de voering was helemaal een ramp. Ik had nochtans een heel mooi stofje als voering gebruikt, maar daar had ik watering tegenaan gestikt. Mijn moeder had me nog gewaarschuwd, dat dat niet schoon zou vallen. Dat"vallen " bleek een eufemisme te zijn, het euh... stond. Met als gevolg een puntige bobbel tussen Myarntje haar schouderbladen. Tot overmaat van ramp waren de zomen geplakt en kon ik niets meer met de stof aanvangen, jammer van de mooie paarse wol. Alhoewel, ik heb er een ander plan mee ondertussen (wordt vervolgd).

Nogal ontmoedigd door het fiasco ging ik op zoek naar nieuwe stof. In Gent, niets naar m'n zin te vinden. Even raad gevraagd aan de Leuvenaars van dienst, Tante Hilde en Eloleo, en die stuurden me, met meer succes, naar Pauli. Ik stelde nogal hoge eisen voor het kleur, maar Myarn had allang besloten dat ze zelf zou kiezen, en dat kwam me eerlijk gezegd goed uit. Dit blauw dus.
Als model gebruikte ik een Knippie-patroon (de paarse jas had ik zelf getekend, dus besloot resoluut me bescheidener op te stellen...) dat ik in maart 2008 al gebruikt had voor een lentejasje voor Myarn.

Na de stof te hebben gekocht ging ik langs de Hexagoon, een andere tip van Tante Hilde en Eloleo.En waarachtig, allen daarheen. Eerst lijk je te verzinken in de hoeveelheid dingetjes die er liggen, maar na een beetje concentratie ontdek je ware schatten.

Waaronder het rode fluwelen paspelbandje. Logischerwijs zouden de knopen ook rood geworden zijn, maar dat zag ik niet zitten wegens te 'tzelfde als dat lente jasje. Eerst had ik groene knopen, maar ben de combinatie rood-blauw-groen in dit gezin een beetje moegezien.

Ik had vrij snel de voering gekozen tussen mijn kast vol stofjes-die maar-blijven-liggen. En stemde de kleur van de knopen dan daar maar op af. Al moet ik zeggen dat ik tot het laatste moment heb getwijfeld, en nog steeds niet overtuigd ben. Waar ik al helemaal niet van overtuigd ben is de plaats van de knoopsgaten. Die staan namelijk te ver van de rand of, zodat de twee rijen knopen te veel naar links staan binnen het rode kadertje... Het jasje lijkt een beetje scheel te kijken.

En ondertussen blijft een mens moe of "beter" wordt een mens nog meer moe. Ben bij de dokter geweest, en het zou hier nog mee te maken hebben, en het niet verwerken van en de hormonale puinhoop als gevolg van. Maar als de nood groot is is er Tante Hilde. Toen ik van de dokter kwam vond ik dit:

Een kaartje met een mooie boodschap, en een doosje vol liefs. Dankjewel, Tante Hilde, je bent een kanjer!!
En nu? Doen wat de dokter zegt en slapen! En dankzij het heerlijkste vrouwmens op deze bol ga ik morgen op mijn eentje naar zee, slapen, en af en toe wat lezen.

Om mijn kinderen toch een beetje te voelen koos ik voor dit boek, die titel doet wel wat, toch?

Hoe werkt een naaimachine?

2009-10-26T12:21:00.003+01:00

(Via Oliver+S)

Shop-update

2009-10-24T11:41:00.002+02:00

Vier nieuwe stofjes in de winkel. Ik verwachtte een grotere bestelling, maar blijkbaar komt die beetje bij beetje. Dit zijn de eerste vier: Drie van Erin Mc Morris uit de Park Slope-reeks en één van Melissa Averinos voor Sugar Snaps. Nu in de winkel

Dankjewel voor de bezorgde berichten en mails na mijn vermoeidheidsbiecht. Ik sla de goede raad niet in de wind, mijd chocolade en laat zelfs de voor-'t-slapen-warme-chocomelk staan die in dit gezin een ware traditie is. Ik slaap beter, maar ben nog steeds doodmoe. Ik plan het plannen van een afspraak met de homeopaat (tja), moet er gewoon eens op het juiste moment aan denken.